Księstwo krakowskie () – księstwo dzielnicowe polskie na ziemi krakowskiej, wykształcone z istniejącej od 1138 r. dzielnicy senioralnej. Po 1314 r. księstwo krakowskie zostało przekształcona w województwo krakowskie.
Historia Po podziale państwa polskiego, w okresie rozbicia dzielnicowego w 1138 roku, pomiędzy synów Bolesława III Krzywoustego, ziemia krakowska została przekazane, niezależnie od Śląska, najstarszemu z nich, Władysławowi II Wygnańcowi jako część dzielnicy senioralnej. Od 1173 r. należała do seniora Mieszka III Starego. W wyniku buntu przeciw niemu w latach 1177–1191 dzielnicą władał Kazimierz II Sprawiedliwy. Po 1314 roku ziemia krakowska została przekształcona w województwo krakowskie, które w niezmienionym kształcie weszło następnie w skład administracyjny I Rzeczypospolitej.
Książęta krakowscy
Władysław III Laskonogi (1228–1229) Henryk I Brodaty (1229) Konrad I mazowiecki (1229–1232) Henryk I Brodaty (1232–1238) Henryk II Pobożny (1238–1241) Bolesław II Rogatka (1241) Konrad I mazowiecki (1241–1243) Bolesław V Wstydliwy (1243–1279) Leszek Czarny (1279–1288) Bolesław II mazowiecki (1288) Henryk IV Prawy (1288–1289) Bolesław II mazowiecki (1289) Władysław I Łokietek (1289) Henryk IV Prawy (1289–1290) Przemysł II (1290–1291) Wacław II (1291–1305) Władysław I Łokietek (1305–1314)
Zobacz też Ziemia krakowska Województwo krakowskie (I RP)
Bibliografia 0. Balzer. Genealogia Piastów. Kraków. 1895. J. Wyrozumski. Dzieje Polski piastowskiej (VIII w.-1370). Kraków. „Fogra”. 1999. , OCLC 749221743.
Kategoria:Polskie księstwa udzielne Kategoria:Polska w czasach rozbicia dzielnicowego Kategoria:Historia Krakowa w średniowieczu