Życica wielokwiatowa, rajgras włoski, kąkolnica (Lolium multiflorum) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Naturalne obszary występowania to północna Afryka, południowa Europa i południowo-zachodnia Azja. Roślina została szeroko rozprzestrzeniona w strefach umiarkowanych obu półkul i na obszarach górskich w strefie międzyzwrotnikowej. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym. Sprowadzona została w drugiej połowie XIX w. na Pojezierzu Pomorskim do uprawy, jako roślina łąkowa. Samorzutnie rozprzestrzeniła się w środowisku naturalnym. W naturze jest jednak rośliną w Polsce dość rzadką, nie wywiera większego wpływu na roślinność rodzimą. Status gatunku we florze Polski: kenofit.
Morfologia thumb|180px|left|Kwiatostan życicy wielokwiatowej po prawej i trwałej po lewej thumb|180px|left|Nasada blaszki Pokrój Roślina gęstokępkowa. Przeważnie jest byliną, czasami rośliną jednoroczną lub dwuletnią. Nie wytwarza podczas kwitnienia pędów płonych. Łodyga Dorasta do wysokości 60–80 cm. Źdźbło koloru żywozielonego, w górnej części szorstkie. Liście Jasnozielone, bruzdkowane, na spodniej stronie błyszczące, o szorstkich pochwach. Młode liście są przeważnie zwinięte. Kwiaty Zebrane w kłosy złożone, składające się z 11–22 kwiatowych kłosków odstających od zagłębień głównej osi. Szczytowy kłosek ma 2 plewy, pozostałe 1 plewę. Plewy te są nie dłuższe niż 1/2 długości kłoska. Dolne plewki mają długość 7–8 mm, a ich ość do 15 mm. Kwitnie od czerwca do lipca. Owoce Ziarniak o długości ok. trzykrotnie większej od szerokości.
Biologia i ekologia Rośnie na miedzach, łąkach, pastwiskach. W uprawach koniczyny jest chwastem.
Zmienność Tworzy mieszańce z życicą lnowa, ż. roczną, ż. sztywna, ż. trwałą oraz kostrzewą łąkową i k. trzcinowatą.
Zastosowanie thumb|Uprawa i zbiór życicy wielokwiatowej
Przypisy
Kategoria:Wiechlinowate