Wigowski mit historyczny – deterministyczna koncepcja historiograficzna zgodnie z którą historia w sposób nieunikniony dąży do coraz większej wolności i oświecenia rodzaju ludzkiego, przy czym ich oznakami mają być demokracja liberalna i konstytucjonalizm. Wigowski mit historyczny wykazuje sporo podobieństw z pruskim mitem „Sonderweg” i z historiografią marksistowską (nieuniknione zwycięstwo rewolucji).
Z historyków i humanistów piszących pod wpływem wigowskiego mitu historycznego można wymienić takie nazwiska jak: George Macaulay Trevelyan, Francis Fukuyama i Paul Johnson, a za przodków tego nurtu mogą być uznani brytyjscy wigowie XVII i XVIII wieku, John Locke i Edmund Burke.
Bibliografia Herbert Butterfield, The Whig Interpretation of History (1931) Jennifer Hart, „Nineteenth-Century Social Reform: A Tory Interpretation of History,” Past & Present No. 31 (Jul., 1965), pp. 39–61 in JSTOR Ernst Mayr, „When Is Historiography Whiggish?” Journal of the History of Ideas, April 1990, Vol. 51 Issue 2, pp 301–309 in JSTOR Piotr Napierała, „Wigowski mit historyczny a historia nowożytna Wielkiej Brytanii”, w: T. Błaszczyk, K. Brzechczyn, D. Ciunajcis, M. Kierzkowski (red.), Uwikłania historiografii. Między ideologizacją dziejów a obiektywizmem badawczym (Studia i materiały poznańskiego IPN, t. XVIII). Poznań, IPN, 2011, s. 221-238.
Kategoria:Historiografia Kategoria:Wigowie Kategoria:Filozofia historii Kategoria:Demokracja