Kuku-nor (; tyb.: མཚོ་སྔོན་པོ, Wylie: Mtsho-sngon-po, ZWPY: Co Ngoinbo) – słone, bezodpływowe jezioro pochodzenia tektonicznego w Chinach, w prowincji Qinghai. Zajmuje powierzchnię ok. 4,5 tys. km² i leży na wysokości 3196 m n.p.m., jego maksymalna głębokość to 33 m. Jest to największe jezioro w Chinach.
Przyjęta na Zachodzie nazwa Kuku-nor pochodzi z języka mongolskiego i oznacza dosłownie „Błękitne Jezioro”, co znajduje potwierdzenie w niebieskiej barwie wód jeziora.
Jezioro położone jest w tektonicznym zagłębieniu Wyżyny Tybetańskiej, w górach Qilian Shan, pomiędzy pasmem Datong Shan na północy a Qinghai Nanshan na południu. Zasilane jest 23 rzekami i strumieniami, z których największą jest Buh He. Woda w jeziorze jest jednak słona i nie nadaje się do picia.
Jezioro stopniowo zanika, kiedyś miało powierzchnię ok. 6000 km². Pod koniec lat 50. XX w. podawano, że jego wymiary wynoszą 100x65 km, tafla wody znajduje się na wysokości 3205 m n.p.m., a głębokość sięga 40 m. Przez 5 miesięcy w roku jezioro jest zamarznięte.
Jezioro Kuku-nor zostało zbadane przez Nikołaja Przewalskiego, który był nad nim kilkakrotnie, po raz pierwszy w 1872 r. Ponownie był nad tym jeziorem podczas kolejnych wypraw w latach 1879–1880 i 1883–1885.
W jeziorze występują ryby, głównie z rodziny karpiowatych. Wśród nich jest endemiczny gatunek z rodzaju Schizopygopsis, który został opisany w końcu XIX w. na podstawie okazów przywiezionych do Petersburga przez Przewalskiego jako Schizopygopsis przewalskii. Ryby stanowią przedmiot połowów dla lokalnych rybaków. Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcia jeziora
Kategoria:Jeziora w Chinach Kategoria:Qinghai