Andrzej Marian Kisielewicz (ur. 15 maja 1953 w Jeleniej Górze) – polski matematyk, specjalizujący się w algebrze, kombinatoryce i logice; nauczyciel akademicki związany z uczelniami we Wrocławiu i w Opolu; działacz opozycyjny.
Życiorys Urodził się w 1953 roku w Jeleniej Górze, gdzie ukończył szkołę podstawową. Następnie ukończył III Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu. Studiował matematykę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończył w 1976 roku. W tym samym roku pracował w Szwecji jako mechanik samochodowy „Encyklopedia Solidarności”] [on-line] [dostęp 2012-03-29].. W międzyczasie podjął się pisania pracy doktorskiej. Trzy lata później uzyskał stopień naukowy doktora nauk matematycznych w zakresie matematyki na podstawie pracy pt. O liczbie operacji algebraicznych w algebrach idempotentnych, napisanej pod kierunkiem doc. Jerzego Płonki w Instytucie Matematycznym PAN w Warszawie.
W 1979 roku został zatrudniony jako adiunkt w Instytucie Matematyki na Politechnice Wrocławskiej. W październiku 1980 roku przystąpił do NSZZ „Solidarność”. Dzień po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce (14 grudnia 1981 roku) współorganizował strajk okupacyjny na politechnice, który następnie został spacyfikowany przez ZOMO. Zaangażował się później w podziemną działalność opozycyjną, w tym od 1982 roku w Solidarności Walczącej. Dnia 13 grudnia 1983 roku umożliwił studentom zorganizowanie w sali wykładowej krótkiej uroczystości poświęconej rocznicy wprowadzenia stanu wojennego, za co został odsunięty od prowadzenia zajęć na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki PWr oraz przeniesiony do pracy w filii w Legnicy.
W końcowym okresie PRL-u przebywał w Kanadzie, gdzie w latach 1989–1990 wykładał na Manitoba University w Winnipeg. Następnie był do 1992 roku na stypendium naukowym w Darmstadt w NiemczechPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 7, Nr 8 (65), sierpień 2001, s. 16.. W tym samym roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk matematycznych na Uniwersytecie Wrocławskim, na podstawie rozprawy pt. Trzy problemy związane ze składaniem funkcji. Wypromował licznych doktorów.
W 1993 roku został pracownikiem naukowym Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1996 roku otrzymał tam stanowisko profesora nadzwyczajnego. Od 1999 roku również wykłada na Uniwersytecie Opolskim. W latach 1997–2001 należał do jednych z głównych organizatorów wrocławskiego „Salonu Profesora Dudka”, w tym m.in. spotkań z Leszkiem Kołakowskim, Władysławem Bartoszewskim i Lechem Wałęsą. W roku akademickim 2001/2002 był stypendystą Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Vanderbilt w Nashville w Stanach Zjednoczonych. W 2001 roku otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych.. Jednak odebrał go w 2005 roku, gdyż odmówił przyjęcia tego tytułu z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.
Po roku 1990 zaangażował się także w działalność gospodarczą i społeczną. W szczególności, w okresie 1994–2024, był członkiem i przewodniczącym różnych rad nadzorczych, w tym spółek handlowych „Spedtrans” sp. z o.o., „Teta” S.A., KGHM Polska Miedź oraz PKO BP W latach 2010–2016 był prezesem Fundacji Centrum Rozwiązań Strategicznych im. Jana Łukasiewicza przyznającej stypendia dla najlepszych nauczycieli informatyki, a w latach 2016-2018 członkiem Rady Programowej Narodowego Kongresu Nauki. Był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku.
Od roku 2019 jest członkiem Zarządu, a od 2024 przewodniczącym Stowarzyszenia "Solidarność Walcząca". Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025. W grudniu tego samego roku został powołany w skład Rady ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej przy Prezydencie RP.
Publikacje Wprowadzenie do informatyki. Poradnik dla ucznia i nauczyciela, Helion 2002, Sztuczna inteligencja i logika. Podsumowanie przedsięwzięcia naukowego, WNT 2011, Logika i argumentacja, PWN 2017,
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2017) Krzyż Wolności i Solidarności (2016). Krzyż Solidarności Walczącej (2010)
Przypisy
Bibliografia Andrzej Kisielewicz – strona prywatna
Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 7, Nr 8 (65), sierpień 2001, s. 16.
Linki zewnętrzne Andrzej Kisielewicz, Maria Peisert-Kisielewicz - relacja biograficzna. Ośrodek KARTA
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Działacze Solidarności Walczącej Kategoria:Ludzie nauki związani z Jelenią Górą Kategoria:Ludzie urodzeni w Jeleniej Górze Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Solidarności Walczącej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Grudnia 1981 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Opolskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Polscy stypendyści Fulbrighta Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego nr III im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu