1 Legia – polska formacja wojskowa w służbie francuskiej.
Wiosną 1797 roku Bonaparte podjął decyzję o reorganizacji Legionów Polskich. Decyzję przyjął do wykonania Centralny Komitet Wojskowy przy Administracji Lombardii. Zgodnie z tym planem powstać miały dwa legiony polskie po trzy bataliony.
Struktura organizacyjna Dowództwo Legii dowódca (szef) – gen. Józef Wielhorski; od 6 X 1797 – gen. Karol Kniaziewicz major – Jan Strzałkowski adiutant – Ignacy Jasiński kwatermistrz – Antonio Caccianiga adiutant szefa Legii – Carlo Rosignana I batalion (Bolonia) – Jan Strzałkowski; od 6 VIII 1797 – Szymon Białowiejski II batalion (Ferrara) – Antoni Kosiński; od VIII 1797 – Maciej Forestier III batalion (Bolonia) – Maciej Zabłocki; od VIII 1797 – Józef Grabiński; od 17 V 1798 – Józef Zeydlitz
Mundury oddziałów Legii Mundur stanowiły polskie granatowe kurtki i spodnie. Ozdoby posiadały kolory lombardzkie: pierwsza legia miała mieć białe wyłogi, czerwone kołnierze i zielone klapy. Nie zostało to jednak zaakceptowane przez Dąbrowskiego i ostatecznie legioniści nosili: „kurtkę, pantalony i czapkę; szarfę, dragonki i kordony oficerskie srebrne, przerabiane karmazynowym jedwabiem”. Podstawowym kolorem munduru pozostał granatowy. Bataliony różniły się barwą ozdób oraz guzików wzorowane na barwach regimentów Rzeczypospolitej. I batalion nosił ozdoby karmazynowe, a szlify i guziki srebrne barwy kawalerii narodowej II/1 Legii ozdoby zielone i guziki złote wzorowane na 3 regimencie pieszym buławy polnej litewskiej. III/1 Legii, wzorując się na 10 regimencie pieszym koronnym Ordynacji Rydzyńskiej, miał ozdoby żółte i guziki srebrne.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Legiony Polskie 1797–1807