thumb|Symboliczny grób Olgierda Szpakowskiego na cmentarzu Powązkowskim Olgierd Stanisław Szpakowski (ur. 15 maja 1912 w Witebsku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – działacz i publicysta Obozu Wielkiej Polski i Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, porucznik łączności rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn generała Edwarda Szpakowskiego i Sylwii Horskiej-Szpyrko (1883–1965)Olgierd Stanisław Szpakowski M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2023-10-13].Też jako: Szpyrko-Szpyrkowicz, por.: oraz . W 1930 zdał maturę w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w WarszawieSzkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906–1950.Znani absolwenci XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie [dostęp 2023-10-13].. Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W marcu 1933 objął po Witoldzie Wincentym Staniszkisie kierownictwo Oddziału Akademickiego Obozu Wielkiej Polski (jako ostatni szef w dziejach tej organizacji)Antoni Dudek, Grzegorz Pytel Bronisław Piasecki. Próba biografii politycznej. Londyn: Aneks, 1990, s. 19.Wojciech Turek, Arka przymierza. Wojciech Wasiutyński 1990–1994. Biografia polityczna. Kraków: Arcana, 2008, s. 105.. Kierował także działającą w ramach Obozu Wielkiej Polski warszawską Drużyną Chrobrego.
Był jednym z 4 autorów deklaracji ideowej RNR Falangi, ogłoszonej w 1934 (chociaż jej nie podpisał), a następnie należał do ścisłego kierownictwa tej organizacjiAntoni Dudek, Grzegorz Pytel, Bronisław Piasecki. Próba biografii politycznej. Londyn: Aneks, 1990, s. 57, 71, 93.Wojciech Turek, Arka przymierza. Wojciech Wasiutyński 1990–1994. Biografia polityczna. Kraków: Arcana, 2008, s. 124.. Publikował na łamach m.in. „Ruchu Młodych”, „Sztafety”, „Akademika Polskiego”, „Wielkiej Polski”. W 1936 wydał broszurę pt. Polska przeciw marksizmowi. Organizował z ramienia RNR jednostkę ochotniczą, która miała wspierać zajęcie ZaolziaWojciech Turek Arka przymierza. Wojciech Wasiutyński 1990–1994. Biografia polityczna. Kraków: Arcana, 2008, s. 185.. Od 1939 był współpracownikiem pisma Wielka Polska, redagowanego przez Wojciecha Wasiutyńskiego i Stanisława CimoszyńskiegoWojciech Turek, Arka przymierza. Wojciech Wasiutyński 1990–1994. Biografia polityczna. Kraków: Arcana, 2008, s. 188.. Przed wojną sojusznik zbudowania sojuszu z III RzesząJ. Tomasiewicz, W kierunku nacjokracji : tendencje autorytarne, totalistyczne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej (1933–1939): narodowcy - narodowi radykałowie - narodowi socjaliści, Katowice, 2019, s. 140..
Walczył w wojnie obronnej w Samodzielnej Grupie Operacyjnej „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga na stanowisku dowódcy kompanii. Przedstawiony do Orderu Virtuti Militari. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 3745.
Grób symboliczny znajduje się na warszawskich Powązkach (kwatera H-2-12,13).
Od 1 czerwca 1939 był mężem Jadwigi Marii Stanisławy Gepner (1910–1977). Ich córka Małgorzata Szpakowska jest kulturoznawcą, krytykiem literackim i historykiem literatury.
Upamiętnienie
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Pamięci Olgierda Szpakowskiego dedykowany jest wiersz „Rejestr Katynia”, autorstwa Jana Olechowskiego.
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Członkowie Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrołęce Kategoria:Ludzie związani z XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Warszawie Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1940