Józef z Werony (niem. Joseph von Verona), znany także jako Józef ze Fryzyngi (miejsce i data urodzenia nieznane, najprawdopodobniej w Weronie, zm. 17 stycznia 764 we Fryzyndze) – trzeci biskup Fryzyngi.
Życie i działalność O jego życiu niewiele wiadomo. Tradycja podaje, że miejscem jego urodzenia (stąd przydomek, pod którym został zapisany w późniejszych kronikach kościelnych) miała być Werona. Według innej wersji miał pochodzić z Breonen, na terenie obecnego Tyrolu. To podobieństwo nazw mogło w kolejnych wiekach doprowadzić do zagubienia oryginalnego miejsca pochodzenia biskupa. To właśnie na tamtym obszarze spotkać miał św. Korbiniana, pierwszego fryzyngijskiego biskupa i udać się za nim do Bawarii. Tu najprawdopodobniej wstąpił do założonego przez Korbiniana benedyktyńskiego klasztoru Weihenstephen. Miał także pobierać nauki w swego rodzaju szkole funkcjonującej przy katedrze pod okiem biskupa Eremberta, a towarzyszem tych nauk miał być jego następca, Arbeo z Fryzyngi.
W 749 roku został wybrany na następcę swojego nauczyciela i został trzecim biskupem w historii młodej diecezji. Jako biskup miał się poświęcić umacnianiem porządku i dyscypliny kościelnej, a także zakładaniem nowych ośrodków życia religijnego: zarówno kościołów, jak i klasztorów.
Józef z Werony za cel stawiał sobie głównie powiększanie majątku diecezji i stworzenie odpowiedniego zaplecza finansowego (w ziemi), aby skuteczniej realizować misję ewangelizacyjną Kościoła wśród wiernych. Następnie klasztory odpowiednio: w tyrolskim Scharnitz i w bawarskim Schäftlarn. Fundacje te podlegały bezpośredniemu zwierzchnictwu fryzyngijskiego biskupa. Ten pierwszy miał dostarczać do Fryzyngi rok w rocznie buty. W 752 roku założył benedyktyński klasztor w Isen z kościołem św. Zenona z Werony. Biskup Józef miał także doprowadzić do powstania klasztoru w Perlach (na terenie dzisiejszego Monachium). Józef z Werony polecił ufundować kościoły w Pohn, Bachern, Kranzbergu i w Abens.
Według tradycji Józef z Werony zmarł 17 stycznia 763 roku we Fryzyndze. Zgodnie ze swoją wolą został pochowany w kościele św. Zenona z Werony, który sam polecił ufundować. W 1473 roku jego grób został odnowiony. Klasztor skasowano w czasie masowej sekularyzacji w latach 1802-1803. Szczęśliwie kościół (wraz z grobem biskupa) przetrwał, stając się świątynią parafialną. W lokalnej tradycji czczony niekiedy jako błogosławiony.
Przypisy Die Deutsche Literatur Des Mittelalters: Verfasserlexikon, Band 1, Berlin 1978, s. 193. Meichelbeck C., Geschichte der Stadt Freising und ihrer Bischöfe, Freising 1854, s. 29. Meichelbeck C., Geschichte der Stadt Freising und ihrer Bischöfe, Freising 1854, s. 29-30.
Kategoria:Arcybiskupi Monachium i Freising Kategoria:Biskupi w I-XI wieku Kategoria:Zmarli w 764