thumb thumb|Gałązka thumb|Często rośnie grupkami Chropiatka cuchnąca (Thelephora palmata (Scop.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny chropiatkowatych.

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Thelephora, Thelephoraceae, Thelephorales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1772 r. Giovanni Antonio Scopoli, nadając mu nazwę Clavaria palmata. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu w 1821 r. Elias Fries, przenosząc go do rodzaju Thelephora. Synonimy naukowe:

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1968 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też pod nazwami chropiatka palmiasta i pleśniak gałęzisty.

Morfologia Owocnik Krzaczkowato rozgałęziony o wysokości do 10 cm, bez wyraźnego głównego trzonu. Gałązki gęste, o końcach spłaszczonych z ząbkami. Powierzchnia gładka o barwie ciemnobrązowawej, czekoladowobrązowej lub rdzawo-brązowej, często z fioletowym odcieniem. W młodości końce odcinków mają białawe zakończenia. Miąższ Czarnobrązowy, bardzo ścisły i łykowaty, o nieprzyjemnym zapachu czosnku lub zgniłej kapusty. Czasami jednak brak zapachu. Po wysuszeniu staje się kruchy. Cechy mikroskopowe Zarodniki brązowe, nieregularnie graniaste o rozmiarach 8–12 × 7–9 μm. Powierzchnia z krótkimi kolcami o rozmiarach 0,5–1,5 μm. Podstawki o rozmiarach 70–100 × 9–12 μm i 2–4 sterygmach. Cystyd brak. Strzępki o szerokości 3–9 μm ze sprzążkami, często z wtórnymi przegrodami. W obłoczni strzępki zagęszczone, często na końcach odcinków strzępki są sterylne. Gatunki podobne Najbardziej podobna jest chropiatka kwiatowata (Thelephora anthocephala). Ma podobne, krzaczkowate owocniki, ale mniejsze, czasami przypominające koronę kwiatu. Nie wydzielają zapachu. Występuje w lasach liściastych.

Występowanie i siedlisko Chropiatka cuchnąca jest szeroko rozprzestrzeniona. Występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Azji i Australii. W Polsce jest dość pospolita, ale znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych w Niemczech i Holandii.

Rośnie przeważnie grupami w lasach iglastych i mieszanych, wśród mchów i igliwia, zwłaszcza pod sosnami. Pojawia się od lipca do listopada.

Przypisy

Kategoria:Chropiatkowate Kategoria:Mykobiota Polski