thumb|250px|Staw na Groblach i przystań flisaków na Wiśle pod Wawelem, 1845 Jan Nepomucen Głowacki (ur. 1802 w Krakowie, zm. 28 lipca 1847 tamże) – polski malarz epoki romantyzmu.
Kariera Urodził się w rodzinie organmistrza Błażeja. Uczył się w krakowskim liceum św. Anny. W 1819 zaczął naukę malarstwa w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Brodowskiego i Józefa Peszki, którą ukończył w 1825. Następnie przez parę miesięcy studiował w Pradze, a od grudnia 1825 na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie kształcił się pod kierunkiem Franza Steinfelda. W 1828 wrócił do Krakowa. Został nauczycielem rysunku i malarstwa w liceum św. Anny, pracując tam z roczną przerwą do śmierci. Jednocześnie nauczał w okresie 1831-1833 i od 1837 jako profesor nadzwyczajny na swej macierzystej uczelni, gdzie z czasem objął klasę malarstwa pejzażowego. Od 1834 do 1835 był na stypendium w Rzymie.
Malował głównie krajobrazy i widoki, rzadziej obrazy religijne i portrety. Bodaj jako pierwszy tworzył pejzaże tatrzańskie. Poczynając od 1836 r. wielokrotnie przebywał w Tatrach, malując widoki otoczenia Doliny Kościeliskiej, Morskiego Oka, a później również Łomnicy, uznawanej wówczas za najwyższy szczyt tatrzański. W twórczości artystycznej wyraźnie ulegał wpływom wiedeńskim, co szczególnie uwidocznione jest w portretach jego autorstwa. Nazywano go ojcem krajobrazu polskiego. Widoki Krakowa jego autorstwa upowszechnione zostały dzięki publikacji przez drukarnię Friedleina albumu pt. 24 widoki Krakowa i jego okolic, zdjętych podług natury przez J.N. Głowackiego (1836)Nowak 1975, s. 369, 370.
Jedna z jego sióstr, Tekla, zajmowała się rysunkiemHasło o Tekli w: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, strona 366. Synami jego siostry Stefanii byli: prawnik i polityk Wiktor Jaroński, wybitny skrzypek Mieczysław Jaroński oraz wiolonczelista i śpiewak Stanisław Jaroński.
Wybrane dzieła Obrazy Jana Nepomucena Głowackiego znajdują się w różnych kolekcjach muzealnych: Widok na miasto w dolinie, 1829, Muzeum Narodowe w Warszawie Widok Tatr z Poronina, 1836, Muzeum Okręgowe w Toruniu Morskie Oko, 1837, Muzeum Narodowe w Krakowie Dolina Kościeliska w Tatrach, 1840, Muzeum Narodowe we Wrocławiu Potok górski, około 1840, Muzeum Śląskie w Katowicach Pejzaż górski, około 1840, Muzeum Narodowe w Warszawie Skały Kmity w Ojcowie, 1843, Galeria Sztuki we Lwowie Staw na Groblach i przystań flisaków na Wiśle pod Wawelem, 1845, Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu Łomnica w chmurach, 1845, Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Wrocławiu Pejzaż podgórski - Ogrodzieniec, 1846, Muzeum Narodowe w Warszawie
Galeria
Przypisy Nowak 1975, s. 369
Bibliografia Muzeum Narodowe w Krakowie Nowak Z., 1975: Głowacki Jan Nepomucen. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 369-371.
Linki zewnętrzne Rysunki Jana Nepomucena Głowackiego w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Polscy malarze romantyzmu Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1847 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie