thumb|240px|Ulica Piotra Maszyńskiego w Warszawie i upamiętniająca go tablica. Piotr Maszyński (ur. 31 lipca 1855 w Warszawie, zm. 1 sierpnia 1934 tamże) – polski kompozytor, dyrygent (chórmistrz) i pedagog; a także tłumacz publikacji muzycznych z języka niemieckiego.
Życiorys Gry na fortepianie uczył się w klasie Aleksandra Michałowskiego, a harmonii u Gustawa Roguskiego w warszawskim Instytucie Muzycznym. W latach 1876–1880 studiował kompozycję pod kierunkiem Zygmunta Noskowskiego w Konstancji, w Szwajcarii (Noskowski piastował wtedy stanowisko dyrygenta chóru męskiego Towarzystwa Śpiewaczego „Bodan”). W latach 1878–1880 zaczynał również karierę dyrygenta, jako zastępca Noskowskiego.
Po powrocie do Polski związany był z Warszawskim Towarzystwem Muzycznym. Pełnił funkcję korepetytora chóru, a także prowadził klasę śpiewu chóralnego w szkole muzycznej działającej przy Towarzystwie. W latach 1884–1886 był sprawozdawcą muzycznym „Gazety Polskiej”.
Był założycielem i głównym prowadzącym Warszawskiego Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia”, powstałego w 1886 r. W ramach Towarzystwa powstały chóry męski i chór żeński, którym Maszyński kierował do końca życia. Pierwszy koncert zespołu miał miejsce 26 marca 1887 r., w warszawskiej Sali Resursy Obywatelskiej. W późniejszym okresie zespół występował w wielu miastach Polski, a także w Pradze w 1911 r. W pracy dyrygenckiej Maszyńskiemu pomagał Stanisław Niedzielski, a następnie Władysław Rzepko.
Dla zaspokojenia potrzeb rozwijającego się w Polsce ruchu chóralnego, doprowadził do publikacji w latach 1888–1905 sześciu zeszytów zawierających zbiory kompozycji chóralnych polskich i zagranicznych sygnowanych tytułem Lutnia.
Poza działalnością w „Lutni”, był wykładowcą Instytutu Muzycznego w Warszawie, gdzie prowadził zajęcia z gry na fortepianie (1892–1915), śpiewu chóralnego (1901–1929) oraz solfeż (1905–1915). W latach 1893–1915 piastował funkcję dyrygenta chóru w Katedrze św. Jana. W latach 1893–1895 i 1898–1901 pełnił funkcję kierownika Szkoły Chórów przy teatrach warszawskich, a od 1921 r. pełnił także funkcję kierownika artystycznego oraz dyrygenta w założonym przez siebie chórze mieszanym Akademickiego Koła Muzycznego.
2 maja 1924 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone na polu pracy artystycznej”.
Napisał polski tekst kolędy pt. Cicha noc.
Członek honorowy 32 stowarzyszeń i instytucji muzycznych.
Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (23-III-25/26).
Jego imieniem nazwano ulice: w Warszawie w dzielnicy Śródmieście Informacja na stronie Dzielnicy Warszawa-Śródmieście (stan na 01.10.2012) Ulica Piotra Maszyńskiego w Warszawie w Targeo i w Zabrzu w dzielnicy Maciejów Ulica Piotra Maszyńskiego w Zabrzu w Targeo.
mały|Grób Piotra Maszyńskiego na cmentarzu Powązkowskim
Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924) Nagroda Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (1934) Nagroda m.st. Warszawy (1930) Tytuł honorowego profesora Konserwatorium Warszawskiego (1930)
Publikacje Początki śpiewu. Podręcznik do nauki śpiewu zbiorowego (Warszawa, 1906) Ćwiczenia wstępne do nauki szkolnej śpiewu zbiorowego (Warszawa, 1916) Polski śpiewnik szkolny – 5 części (Warszawa, 1916–1928)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Piotra Maszyńskiego w bibliotece Polona Piotr Maszyński – zbiór prac kompozytora
Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wyróżnieni Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1934