Jerzy Wojciech Sobkowski (ur. 1929) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, specjalizujący się w chemii fizycznej i elektrochemii.
Życiorys naukowy Studia chemiczne rozpoczął na Uniwersytecie Poznańskim w 1947 r., z najlepszym wynikiem egzaminu wstępnego (drugie miejsce zajął Włodzimierz Kołos). Na tej uczelni uzyskał tytuł magistra chemii (1951) i stopień doktora nauk chemicznych (1958; promotor: Stefan Minc|loc=Doktoraty na Wydziale Chemii UW w latach 1955–2005), a później związał się z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Przez wiele lat pracował w Katedrze Elektrochemii Wydziału Chemii UW, gdzie badał jony uranu i roztwory związków nieorganicznych poddane działaniu promieniowania gamma. W 1969 r., jako docent, został kierownikiem Pracowni Radiochemii i Chemii Radiacyjnej na tymże wydziale (funkcję tę pełnił do przejścia na emeryturę w 2000 r.). Jego badania obejmowały wykorzystanie metod radiochemicznych w elektrochemii. W roku 1973 otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych. W latach 1981–1984 i 1990–1993 był prodziekanem Wydziału Chemii UW. Prowadził wykłady z chemii jądrowej. Wypromował 14 doktorów, wśród nich byli przyszli samodzielni pracownicy nauki: , , Marek Szklarczyk, i . Od 2000 r. na emeryturze.
Autor i współautor ok. 80 publikacji naukowych w czasopismach indeksowanych przez JCR oraz podręczników akademickich z tematyki radiochemii i chemii jądrowej:
Rodzina Bratowa, Eugenia Sobkowska (1926–2017), była profesorem nauk rolniczych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego