Premio Nacional de Poesía – hiszpańska nagroda literacka przyznawana rokrocznie w dziedzinie poezji przez Ministerstwo Kultury Hiszpanii. Otrzymuje ją hiszpański autor najlepszego dzieła poetyckiego napisanego w poprzednim roku w Hiszpanii którymkolwiek z jej języków. Poprzednik tej nagrody to Concurso Nacional de Literatura en la modalidad de Poesía. Wysokość wyróżnienia wynosi obecnie 20 000 euro. Laureaci Concurso Nacional de Literatura en la modalidad de Poesía 1924 – Rafael Alberti za Marinero en tierra 1925 – Gerardo Diego za Versos humanos 1927 – Dámaso Alonso za El viento y el verso 1933 – Adriano del Valle za Ruido de Tranvías 1934 – Vicente Aleixandre za La destrucción o el amor 1937 – Antonio Sánchez Barbudo za Entre dos fuegos 1938 – Emilio Prados za Destino fiel 1949 – Leopoldo Panero za Escrito a cada instante 1950 – José María Valverde za La espera 1951 – José García Nieto za Tregua 1951 – Alfonsa de la Torre za Oratorio de San Bernardino 1952 – Dionisio Ridruejo za En Once años. Poesías completa de juventud 1953 – Luis Rosales za Rimas 1954 – José Hierro za Antología 1955 – Jorge Campos za ¿? 1957 – José García Nieto za Geografía es amor 1959 – Rafael Laffón za Rama ingrata 1960 – José Luis Prado Nogueira za Miserere en la tumba de R. N. 1962 – Manuel Alcántara za Ciudad de entonces 1963 – Eladio Cabañero za Marisa Sabia y otros poemas 1965 – Alfonso Canales za Aminadab 1966 – Pere Gimferrer za Arde el mar 1967 – Carmen Conde za Obra poética 1972 - Manuel Ríos Ruiz za "El Oboe" 1973 – Ángel García López za Elegía en Astaroth
Laureaci Premio Nacional de Poesía 1977 – Miguel Fernández za Eros y Anteros 1978 – Félix Grande za Las rubáiyatas de Horacio Martín 1979 – Leopoldo de Luis za Igual que guantes grises 1980 – Carlos Sahagún za Primer y último oficio 1981 – Vicente Gaos za Última Thule 1982 – Antonio Colinas za Poesía, 1967–1981 1983 – Claudio Rodríguez za Desde mis poemas 1984 – nagrody nie przyznano 1985 – Joan Vinyoli za Passeig d'aniversari 1986 – nagrody nie przyznano 1987 – Francisco Brines za El otoño de las rosas 1988 – Antonio Gamoneda za Edad 1989 – Pere Gimferrer za El vendaval 1990 – Carlos Bousoño za Metáfora del desafuero 1991 – Luis Álvarez Piñer za En resumen, 1927–1988 1992 – Basilio Fernández López za Poemas 1927–1987 1993 – José Ángel Valente za No amanece el cantor 1994 – Rafael Guillén za Los estados transparentes 1995 – Luis García Montero za Habitaciones separadas 1996 – Felipe Benítez Reyes za Vidas improbables 1997 – Diego Jesús Jiménez za Itinerario para náufragos 1998 – José Antonio Muñoz Rojas za Objetos perdidos 1999 – José Hierro za Cuaderno de Nueva York 2000 – Guillermo Carnero za Verano inglés 2001 – José Ángel Valente za Fragmentos de un libro futuro 2002 – Carlos Marzal za Metales pesados 2003 – Julia Uceda za En el viento, hacia el mar 2004 – Chantal Maillard za Matar a Platón 2005 – José Corredor Matheos za El don de la ignorancia 2006 – José Manuel Caballero Bonald za Manual de infractores 2007 – Olvido García Valdés za Y todos estábamos vivos 2008 – Joan Margarit za Casa de Misericordia 2009 – Juan Carlos Mestre za La casa roja 2010 – José María Millares za Cuadernos, 2000–2009 2011 – Francisca Aguirre za Historia de una anatomía 2012 – Antonio Carvajal za Un girasol flotante 2013 – Manuel Álvarez Torneiro za Os ángulos da brasa 2014 – Antonio Hernández Ramírez za Nueva York después de muerto 2015 – Luis Alberto de Cuenca za Cuaderno de vacaciones 2016 – Ángeles Mora za Ficciones para una autobiografía 2017 – Julio Martínez Mesanza za Gloria 2018 – Antònia Vicens za Tots els cavalls 2019 – Pilar Pallarés za Tempo fósil 2020 – Olga Novo za Feliz Idade 2021 – Miren Agur Meabe za Nola gorde errautsak kolkoan 2022 – Aurora Luque za Un número finito de veranos
Przypisy
Kategoria:Hiszpańskie nagrody literackie Kategoria:Poezja