Frank Andrew McCormick (ur. 9 czerwca 1911, zm. 21 listopada 1982) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 13 sezonów w Major League Baseball.
Życiorys Zadebiutował w zespole Cincinnati Reds 11 września 1934 w meczu przeciwko Brooklyn Dodgers. W sezonie 1934 rozegrał zaledwie 12 spotkań. Następny mecz w barwach Reds rozegrał w 1937 roku; w latach 1934–1937 występował w klubach farmerskich Cincinnati Reds, między innymi w Toronto Maple Leafs i Syracuse Chiefs.
W sezonie 1938 rozegrał 151 meczów i zdobył w National League najwięcej uderzeń (209), miał średnią uderzeń 0,327 (3. wynik w lidze) i 40 zdobytych doubles (2. wynik w lidze), a także po raz pierwszy w karierze wystąpił w Meczu Gwiazd. W 1940 ponownie miał najwięcej uderzeń (191), najwięcej zdobytych doubles (44), poza tym był drugi pod względem zaliczonych RBI (127) i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W tym samym sezonie wystąpił w World Series, gdzie Reds pokonali Detroit Tigers w siedmiu meczach.
W grudniu 1945 roku przeszedł do Philadelphia Phillies za 30 tysięcy dolarów. Dwa lata później jako wolny agent podpisał kontrakt z Boston Braves. W 1948 roku zagrał w World Series, w których Braves ulegli Cleveland Indians w sześciu meczach.
Po zakończeniu kariery był między innymi menadżerem klubów farmerskich, skautem, trenerem i sprawozdawcą sportowym w Cincinnati Reds. Zmarł na raka 21 listopada 1982 w wieku 71 lat.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP National League 19409× All-Star 1938, 1939, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945, 1946 Zwycięzca w World Series 1940
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Amerykańscy skauci w baseballu Kategoria:Baseballiści Cincinnati Reds Kategoria:Baseballiści Philadelphia Phillies Kategoria:Baseballiści Boston Braves Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1982