Wypędzenie Hagar () – obraz holenderskiego malarza barokowego Gerbranda van den Eeckhouta, namalowany w 1666 roku i przechowywany w North Carolina Museum of Art w Raleigh.
Geneza obrazu Temat obrazu został zaczerpnięty ze Starego Testamentu z Księgi Rodzaju. Opowiada o wypędzeniu Hagar i jej syna Izmaela przez Abrahama. Hagar była niewolnicą Sary, żony Abrahama. Gdy ten miał 86 lat poprosiła go by przespał się z Hagar by ta poczęła syna. Czternaście lat później Sara stała się brzemienna i urodziła stuletniemu Abrahamowi syna Izaaka. Gdy chłopiec miał kilka lat
Opis obrazu Eeckhout wybrał moment, gdy Abraham odprawia Hagar. Jego uwaga skupia się na przedstawieniu smutku rozstania. Hagar podnosi chustę do zmartwionej i zapłakanej twarzy. W drugiej ręce trzyma dzban z wodą. Jej syn w typowym geście płaczącego dziecka szuka schronienia w spódnicy matki. Abraham rozkłada bezradnie ręce. Nic nie może zrobić, nie chce sprzeciwić się woli Boga i żony. Sara, ukazana w cieniu drzwi z prawej strony, przypatruje się scenie. Na schodach domu siedzi mały Izaak również z zaciekawieniem obserwuje całą trójkę. Tłem sceny jest południowoeuropejska architektura.
Przypisy
Bibliografia Patrick de Rynck, Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce, wyd. Universitas, Kraków 2008, .
Kategoria:Obrazy z motywami ze Starego Testamentu Kategoria:Obrazy Gerbranda van den Eeckhouta Kategoria:Obrazy w North Carolina Museum of Art Kategoria:Patriarcha Abraham na obrazach Kategoria:Izaak na obrazach