mały|Grób gen. Władysława Szymłowskiego i jego żony Izabelli na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Władysław Szymłowski (ur. 9 marca 1924 w Czeczersku, zm. 26 lutego 2011) – generał dywizji WP.
Życiorys Syn polskich zesłańców na Sybir. Po zakończeniu wojny polsko-sowieckiej 1920 roku jego rodzina usiłowała powrócić do Polski, jednak w 1922 kilka ostatnich transportów zostało zatrzymanych w Mińsku Białoruskim, a repatrianci zostali zmuszeni do pozostania w ZSRR. Skończył 10-letnią szkołę sowiecką w Taszkencie. W sierpniu 1947 powrócił z rodziną do Polski i zamieszkał w Górsku pod Toruniem. Uczęszczał na Uniwersytecki Kurs Przygotowawczy w Toruniu. W końcu 1948 wcielony do ludowego WP i skierowany do 24 pułku artylerii pancernej w Opolu na stanowisko dowódcy działa 122 mm. Od 1949 dowódca kompanii szkolnej w 2 pułku czołgów w Opolu. W 1950 ukończył kurs przygotowawczy dla kandydatów na akademię w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie, po czym w latach 1950-1954 studiował w Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych ZSRR im. J. W. Stalina w Moskwie w specjalności dowódczej i został oficerem dyplomowanym.
Po powrocie do kraju był starszym pomocnikiem szefa oddziału operacyjnego w Szefostwie Wojsk Pancernych w Warszawie. Od 1959 zastępca dowódcy 9 pułku czołgów ds. liniowych w Słupsku, a od 1960 dowódca 58 pułku czołgów w Elblągu. Od 1965 szef sztabu – zastępca dowódcy 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku. W latach 1966–1968 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Pu ukończeniu studiów został dowódcą 5 Dywizji Pancernej w Gubinie (1968–1973); dywizja ta zdobyła tytuł przodującej w WP i w 1970 reprezentowała ludowe WP podczas ćwiczeń w NRD, kiedy forsowała rzekę Łabę. 5 października 1972 na mocy uchwały Rady Państwa PRL mianowany na stopień generała brygady; nominację wręczył mu 11 października 1972 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. W latach 1973–1978 był szefem Służby Czołgowo-Samochodowej MON, a w latach 1978-1982 szefem Sztabu Służb Technicznych - zastępcą Głównego Inspektora Techniki WP. W 1977 ukończył Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu dla kierowniczej kadry Instytucji Centralnych MON i akademii wojskowychWychowanie ideowe i patriotyczne - to mocne spoiwo społeczne, "Żołnierz Wolności", nr 161, 9 lipca 1977, s. 3.. 5 października 1978 Rada Państwa PRL awansowała go na stopień generała dywizji. Nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1978 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. Od 1986 był zastępcą Głównego Inspektora Techniki - szefem Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych. W latach 1986–1989 zastępca szefa Komitetu Technicznego Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego w Moskwie.
15 grudnia 1989 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i z dniem 17 lipca 1990 przeniesiony w stan spoczynku.
Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera C4-1-1).
Życie prywatne Syn Mariana i Wiktorii z Wiernikowskich. Żonaty z Izabelą (1928-1988), a następnie z Ireną, dwoje dzieci.
Odznaczenia i nagrody Order Sztandaru Pracy I klasy (1984) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1969) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1977)Wyróżnienia za współdziałanie z wojskiem, "Żołnierz Wolności", nr 247, 19 października 1977, s. 5. Medal "Za długoletnią, ofiarną służbę" (nadany przez ministra obrony narodowej, 1989) Złote Pióro Żołnierza Wolności w dziedzinie szkolenia bojowego oraz popularyzacji inicjatyw i doświadczeń szkoleniowo-wychowawczych (1979)Doroczne nagrody redakcyjne dla 34 autorów, "Żołnierz Wolności", nr 135, 12 czerwca 1979, s. 2. inne odznaczenia polskie i zagraniczne
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu Kategoria:Dowódcy 5 Saskiej Dywizji Pancernej Kategoria:Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Dowódcy pułków czołgów ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2011