Lidia Krystyna Babiuch (ur. 14 stycznia 1925 w Zagórzu) – polska lekarka chorób zakaźnych, profesor nauk medycznych, organizatorka pierwszej w Polsce kliniki dla chorych na AIDSWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa, tom 1 A-G, 1998, , s. 50., żona premiera PRL Edwarda Babiucha.
Życiorys Przed wybuchem II wojny światowej rozpoczęła naukę w sosnowieckim gimnazjum. W 1943 roku została aresztowana przez gestapo i do zakończenia wojny przebywała w niemieckim obozie koncentracyjnym w Ravensbrück. Po zakończeniu wojny powróciła do kraju i tu zdała maturę. W 1955 r. ukończyła studia wyższe w Akademii Medycznej w Odessie.
Praca zawodowa i naukowa W latach 1955–1958 jako epidemiolożka pracowała w Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Warszawie. Następnie jako asystentka, a od 1959 do 1968 starsza asystentka pracowała na Oddziale Obserwacyjnym w Szpitalu Zakaźnym nr 1. Była asystentką w Akademii Medycznej w Warszawie, w latach 1968–1976 adiunktem Kliniki Chorób Zakaźnych, następnie od 1976 do 1993 kierowniczką Kliniki Hepatologii Zakaźnej. W 1986 Ministerstwo Zdrowia ową klinikę wyznaczyło do nadzoru nad zakażonymi wirusem HIV, a w 1991 roku została przekształcona w Klinikę Nabytych Niedoborów Immunologicznych, która zajmuje się wyłącznie leczeniem chorych na AIDS i obserwacją zakażonych wirusem HIV. Lidia Babiuch kierowała kliniką do 1995. Od roku 1976 była również zastępczynią dyrektora, a od 1978 do 1986 Dyrektorem Instytutu Chorób Zakaźnych i Pasożytniczych.
W 1972 uzyskała stopień naukowy doktora nauk medycznych, a w 1977 habilitowała się. W 1990 roku nadano jej tytuł profesora nauk medycznych.
Profesor n. med. Lidia Babiuch odbyła staże naukowe i szkolenia w Związku Radzieckim, Holandii, Belgii, Austrii (w WHO, 1976), Niemczech Zachodnich (w Klinikach Chorób Zakaźnych, 1976), Szwecji (1991), Wielkiej Brytanii (1992) i Stanach Zjednoczonych (1995).
Była członkinią Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Życie prywatne Była żoną Edwarda Babiucha (1927–2021), polityka, posła na Sejm PRL, zastępcy przewodniczącego Rady Państwa, premiera w 1980Marek Zieleniewski, Przez lekko uchyloną bramę: Gierek, Jaroszewicz, Babiuch, Cyrankiewicz, Szlachcic i inni, „Omnibus”. Kościan, 1989, , s. 91,92.. Miała z nim córki.
Publikacje Jest autorką artykułów opublikowanych w naukowych czasopismach oraz autorką i współautorką publikacji książkowych, m.in.: Znaczenie kliniczne eliminacji bromosulfoftaleiny z moczem w chorobach wątroby (1972), Etiopatogeneza oraz immunosupresyjne i immunostymulacyjne leczenie przewlekłego zapalenia wątroby (1977), Choroby wewnętrzne. Tom 2 (1995, współautorka, praca pod redakcją Andrzeja Wojtczaka), AIDS – nowe wyzwanie, stare problemy. Zaburzenia psychiczne związane z AIDS (1992, współautorka, praca pod redakcją Tadeusza Nasierowskiego i Haliny Matsumoto).
Nagrody i wyróżnienia Czerwona Kokardka (1996) Nagroda Rektora AM w Warszawie Nagroda specjalna Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej za pracę nad AIDS
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni na Ukrainie Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Lekarze związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagórzu (Sosnowiec) Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Małżonkowie premierów Polski Kategoria:Polscy epidemiolodzy Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Więźniowie KL Ravensbrück Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Wyróżnieni Czerwoną Kokardką