Andrea Romano (ur. 10 maja 1967 w Livorno) – włoski historyk, wykładowca akademicki i dziennikarz, deputowany.
Życiorys Studia humanistyczne ukończył na Uniwersytecie w Pizie, związał się następnie zawodowo z Fundacją im. Luigiego Einaudiego. Stopień naukowy doktora z zakresu historii uzyskał na Uniwersytecie Turyńskim. Kształcił się na uczelniach zagranicznych w Moskwie, Paryżu i Nowym Jorku. W 2009 objął stanowisko profesora (professore associato) historii najnowszej na rzymskim uniwersytecie „Tor Vergata”.
Zajmował się zagadnieniami dotyczącymi stalinizmu, następnie historią ruchu socjalistycznego i europejskiej lewicy (głównie we Włoszech i Wielkiej Brytanii). Został również felietonistą dziennika „Il Sole 24 Ore”. W 2009 objął stanowisko dyrektora think tanku Italia Futura założonego przez prezydenta Ferrari Lucę Cordero di Montezemolo.
W 2013 Andrea Romano został kandydatem Wyboru Obywatelskiego i koalicji Z Montim dla Włoch do Izby Deputowanych w Toskanii, uzyskując mandat poselski na XVII kadencję. W 2014 przeszedł do Partii Demokratycznej, z jej ramienia w 2018 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do niższej izby włoskiego parlamentu.
Publikacje Contadini in uniforme. L'Armata Rossa e la collettivizzazione delle campagne nell'URSS, Leo S. Olschki, Florencja 1999 Russia in the Age of Wars 1914–1945 (współautor), Feltrinelli, Mediolan 2000 Lo Stalinismo. Un'interpretazione storica, Bruno Mondadori Editore, Mediolan 2002 The Boy. Tony Blair e i destini della sinistra, Mondadori, Mediolan 2005 Compagni di scuola. Ascesa e declino dei postcomunisti, Mondadori, Mediolan 2007
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Pizie Kategoria:Ludzie urodzeni w Livorno Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej (Włochy) Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy historycy Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Urodzeni w 1967