Jolanta Maria Żyndul, z d. Kalata (ur. 21 lipca 1964 w WarszawieTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 643.) – polska historyczka, specjalizująca się w badaniach nad nowoczesnymi dziejami Żydów polskich i stosunkami polsko-żydowskimi w XIX i XX wieku.
Życiorys Studia historyczne rozpoczęła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a ukończyła w 1990 na Uniwersytecie Warszawskim. Doktorat uzyskała pod kierunkiem Marcina Kuli w 1999. W 2013 uzyskała stopień doktora habilitowanego.
Od 1991 pracuje w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, w Centrum Badania i Nauczania Dziejów i Kultury Żydów w Polsce im. Mordechaja Anielewicza, którym kieruje od 2001, po odejściu na emeryturę Jerzego Tomaszewskiego.
Otrzymała Nagrodę Klio w 2000 i Honorowy Medal „Powstanie w Getcie Warszawskim” w 2007.
Najważniejsze publikacje Zajścia antyżydowskie w Polsce w latach 1935–1937, Warszawa 1994. Apolinary Hartglas. Na pograniczu dwóch światów, opr. J. Żyndul, Warszawa 1996. Państwo w państwie? Autonomia narodowo-kulturalna w Europie Środkowo-wschodniej w XX wieku, Warszawa 2000. Kłamstwo krwi. Legenda mordu rytualnego na ziemiach polskich w XIX i XX wieku, Warszawa 2011. Żydzi i Piłsudski. Wybór źródeł do historii stosunków polsko-żydowskich w okresie międzywojennym, Warszawa 2021
Przypisy
Bibliografia
, [w:] Centrum im. Mordechaja Anielewicza
Linki zewnętrzne Lista publikacji w Google Scholar
Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Pracownicy Żydowskiego Instytutu Historycznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1964