Fluorek złota(V), dekafluorek dizłota, – nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków, w którym złoto występuje na V stopniu utlenienia. Jest niestabilnym, diamagnetycznym, czerwonym ciałem stałym
Budowa cząsteczki Badania krystalograficzne wykazały, że stały fluorek złota(V) ma budowę dimeryczną, z dwoma atomami fluoru w pozycjach mostkowych. Jest to jedyny znany pentafluorek o takiej budowie, pentafluorki innych pierwiastków są monomeryczne (np. ), tetrameryczne (np. ) lub polimeryczne (np. ). W fazie gazowej fluorek złota(V) asocjuje częściowo do trimerów, .
Otrzymywanie Znane są dwie metody otrzymywania . Jedna polega na spaleniu złota w tlenie i fluorze w temperaturze 370 °C i pod ciśnieniem 8 atm, w wyniku czego uzyskuje się heksafluorozłocian dioksygenylu (), który po obniżeniu ciśnienia i temperatury uzyskuje się w formie krystalicznej:
Związek ten po ogrzaniu do 180 °C sublimuje i rozkłada się częściowo do , który kondensuje w 25 °C jako czerwona ciecz, a w 0 °C jako czerwonobrązowe kryształy:
Ciekły można zbierać też chłodnicy palcowej w 20 °C.
W drugiej metodzie otrzymywania wykorzystuje się reakcję złota z difluorkiem kryptonu: (w 20 °C) (w ok. 60 °C)
Właściwości jest nietrwały i łatwo rozkłada się do i . Jest niezwykle silnym utleniaczem i czynnikiem fluorującycm. Z obliczeń wynika, że układ –HF powinien być silniejszym kwasem niż kwas fluoroantymonowy (/HF), najsilniejszy znany superkwas. Fluorek złota(V) nie rozpuszcza się jednak na zimno (poniżej 0 °C) w HF, a w temperaturach wyższych rozkłada się do i .
Przypisy
Złota(V), fluorek Kategoria:Związki złota