thumb|Benzotiadiazyna, struktura macierzysta tiazydów
Tiazydy, diuretyki tiazydowe – grupa leków moczopędnych o budowie sulfonamidowej będących pochodnymi lub analogami benzotiadiazyny.
Historia Tiazydy odkryto podczas poszukiwań inhibitorów anhydrazy węglanowej silniejszych od acetazolamidu.
Mechanizm działania Tiazydy powodują hamowanie działania białkowego kotransportera sodowo-chlorkowego w cewce dalszej nefronu, co zmniejsza przechodzenie sodu i chloru ze światła cewki do komórek jej nabłonka. Następstwem jest zwiększone wydalanie sodu i wtórnie zgromadzonej w ustroju wody. Nasileniu ulega ponadto wydalanie potasu i magnezu oraz zatrzymanie wapnia.
Efektywność Maksymalna efektywność oceniana jest na 15%, co oznacza, że o tyle zwiększa się wskutek działania leków z tej grupy wydalanie sodu przesączonego w kłębuszkach nerkowych.
Leki należące do grupy tiazydy hydrochlorotiazyd bendroflumetiazyd bemetyzyd analogi tiazydów mefruzyd chlorotalidon ksypamid klopamid indapamid chlorotiazyd
Podstawowe wskazania niewydolność serca nadciśnienie tętnicze marskość wątroby przebiegająca z wodobrzuszem i obrzękami niewydolność nerek przy GFR > 30 ml/min/1,73 m² zespół napięcia przedmiesiączkowego
Przeciwwskazania ciężka niewydolność nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²) ciężka niewydolność wątroby ciężkie zaburzenia elektrolitowe hipokaliemia hiponatremia hiperkalcemia uczulenie na sulfonamidy zatrucie glikozydami nasercowymi ciąża i okres karmienia piersią
Działania niepożądane zaburzenia elektrolitowe hiponatremia hipokaliemia hipomagnezemia hiperkalcemia odwodnienie i przednerkowa ostra niewydolność nerek spadek ciśnienia tętniczego wzrost ryzyka zakrzepowo-zatorowego hiperglikemia hipertrójglicerydemia wzrost stężenia cholesterolu LDL hiperurykemia i dna moczanowa dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego zaburzenia w obrazie krwi (rzadko) niedokrwistość leukopenia małopłytkowość odczyny uczuleniowe (rzadko) ostre zapalenie trzustki (rzadko)
Możliwe interakcje Ze względu na spadek stężenia potasu w surowicy istnieje ryzyko interakcji z glikozydami nasercowymi. Należy też pamiętać, że jednoczesne podawanie z tiazydami diuretyków pętlowych lub glikokortykosteroidów nasila hipokaliemię.
Bibliografia