Federal League of Base Ball Clubs, Federal League – nieistniejąca liga baseballowa powstała w 1913 roku, będąca jedną z trzech głównych lig w Stanach Zjednoczonych. Zespoły Federal League oferowały zawodnikom o wiele wyższe płace niż kluby National League i American League; pierwszym baseballistą, który podpisał kontrakt z klubem nowo utworzonej ligi był Joe Tinker, dwukrotny zwycięzca w World Series z Chicago Cubs w 1907 i 1908 roku. Władze National League i American League obawiając się odejścia najlepszych zawodników do Federal League oferowały wyższe kontrakty między innymi Ty Cobbowi, Trisowi Speakerowi i Walterowi Johnsonowi.
thumb|right|200px|James A. Gilmore – prezydent Federal League.
W sezonie 1914 ligę reprezentowało osiem zespołów: Indianapolis Hoosiers (bilans zwycięstw i porażek 88–65, zwycięzca) Chicago Chi-Feds (87–67) Baltimore Terrapins (84–70) Buffalo Buffets (80–71) Brooklyn Tip-Tops (77–77) Kansas City Packers (67–84) Pittsburgh Rebels (64–86) St. Louis Terriers (62–89).
W 1915 Federal League ponownie zrzeszała osiem zespołów; mistrzem został zespół Chicago Whales, który o 0,1% zwycięstw wyprzedził w tabeli St. Louis Terriers i o 0,4% Pittsburgh Rebels: Chicago Whales (bilans zwycięstw i porażek 86–66, zwycięzca) St. Louis Terriers (87–67) Pittsburgh Rebels (86–67) Kansas City Packers (81–72) Newark Peppers (80–72) Buffalo Buffeds (74–78) Brooklyn Tip-Tops (70–82) Baltimore Terrapins (47–107).
W grudniu 1915 podpisano ugodę, no mocy której zarząd National League i American League wypłacił 600 tysięcy dolarów właścicielom klubów Federal League w zamian za jej rozwiązanie. Ponadto dwóm właścicielom klubów Federal League zezwolono na kupno dwóch zespołów (po jednym z National League i American League).
Przypisy
Kategoria:Major League Baseball Kategoria:Historia baseballu