Charles Clarence Robert Orville Cummings (ur. 9 czerwca 1910 w Joplin, zm. 2 grudnia 1990) – amerykański aktor radiowy, filmowy i telewizyjny.
8 lutego 1960 został uhonorowany dwiema gwiazdami w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujących się przy 6663 Hollywood Boulevard (film) i 1718 Vine Street (telewizja).
Otrzymał pięć nominacji do nagrody Emmy, a w 1955 zdobył Emmy dla najlepszego aktora w jednym występie za rolę sędziego przysięgłego nr 8 w odcinku serialu CBS Studio One (1954) – pt. „Dwunastu gniewnych ludzi” („Twelve Angry Men”).
Życiorys Urodził się i dorastał w Joplin w stanie Missouri jako syn Ruth Annabelle Kraft i zamożnego chirurga doktora Charlesa Clarence’a Cummingsa z medycznego szpitala St. John’s w Joplin i założyciela szpitala przeciwgruźliczego hrabstwie Jasper w Webb City. Matka była ordynowaną minister Religious Science. Po ukończeniu nauki w Joplin High School Cummings, uczęszczał krótko do Drury College w Springfield w Missouri, ale jego zamiłowanie do lotnictwa skłoniło go do przeniesienia się na Carnegie Mellon University w Pittsburghu. Studiował inżynierię lotniczą przez rok, zanim przerwał naukę z powodów finansowych, ponieważ jego rodzina poniosła duże straty w krachu giełdowym w 1929.
Cummings zainteresował się aktorstwem, grając w sztukach w Carnegie Mellon University. Ponieważ American Academy of Dramatic Arts w Nowym Jorku płaciła aktorom 14 dolarów tygodniowo, Cummings zdecydował się tam studiować. Został tam tylko jeden semestr. W 1931 zadebiutował na Broadwayu jako szanowny Reggie Fanning w sztuce Johna Galsworthy’ego Dach. Zdolności komediowe Cummingsa szybko zapewniły mu pracę i ostatecznie zagrał z Fanny Brice na broadwayowskim przedstawieniu Rewia na Broadwayu (1933) z Fanny Brice. Następnie przeniósł się do Hollywood i w 1935 podpisał kontrakt z Paramount Pictures, rozpoczynając zmienną współpracę ze studiem, która trwała prawie 30 lat. Karierę filmową rozpoczął od lekkich komedii, ale udowodnił swój talent dramatyczny w dwóch filmach Hitchcocka, w których wystąpił: jako naiwny, niewinny robotnik lotniczy w Sabotażyście (1942) i M jak morderstwo (1954).
Zmarł 2 grudnia 1990 w wieku 82 lat w wyniku niewydolności nerek i powikłań po zapaleniu płuc w Motion Picture & Television Country House and Hospital w Woodland Hills w Kalifornii.
Filmografia Filmy 1933: Synowie pustyni jako „Blade Stanhope Conway” 1937: Mocni ludzie jako poszukiwacz 1940: Abbott i Costello w tropikach jako Steve Harper 1942: Sabotaż jako Barry Kane 1943: Księżniczka O’Rourke jako Eddie O’Rourke 1954: Szczęściara jako Dick Carson 1954: M jak morderstwo jako Mark Halliday 1964: Pięciu mężów pani Lizy jako dr Victor Stephanson, 1966: Ringo Kid jako Henry Gatewood
Seriale 1971: Ożeniłem się z czarownicą – odc. „Samantha i troll” jako Roland Berkley 1979: Statek miłości – odc. „Trzecie koło u wozu/Dzień Babci/Mama drugiej szansy” jako Eliott Smith
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy radiowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańskie osobowości telewizyjne Kategoria:Amerykańscy reżyserzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy tancerze Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1990