Billy Idol, właśc. William Michael Albert Broad (ur. 30 listopada 1955 w Stanmore, Middlesex) – brytyjski muzyk, wokalista, autor tekstów piosenek i aktor.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w angielskiej miejscowości Stanmore, w Middlesex jako William Michael Albert Broad. Jego ojciec William Alfred Broad (1924–2014) pracował jako sprzedawca sprzętu medycznego. Jego matka Joanna O’Sullivan (ur. 1928) miała pochodzenie irlandzkie. Jego dziadkami ze strony ojca byli Albert Broad i Naomi Heslop, a dziadkiem ze strony matki był Michael O’Sullivan. Jego rodzice byli pobożnymi anglikanami i regularnie chodzili do kościoła. W 1958, kiedy miał trzy lata wraz z rodziną przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, gdzie urodziła się jego siostra Jane. W 1962, w wieku siedmiu lat powrócił do Anglii i mieszkał w Dorking. W 1971 uczęszczał do Ravensbourne School for Boys w Bromley, a także uczył się w Worthing High School for Boys in Worthing w West Sussex w Worthing. W październiku 1975 podjął studia na University of Sussex, lecz po roku porzucił naukę.
Kariera Dołączył do Bromley Contingent – grupy londyńskich fanów punk rocka, towarzyszących grupie Sex Pistols. Podczas tego okresu zdecydował, że zostanie muzykiem i latem 1976, po krótkim pobycie w grupie Chelsea, stworzył zespół o nazwie Generation X.
Generation X z pomocą wytwórni Chrysalis Records wydał trzy udane albumy. Po rozpadzie zespołu Idol rozpoczął działalność solową, współpracując z gitarzystą Steve’em Stevensem, a jego utwory „White Wedding” oraz „Dancing with Myself” zdobyły szybko uznanie MTV. To wystarczyło, by rok później zadebiutować solowym albumem Billy Idol. Krążek w Stanach pokrył się złotem. Znalazły się na nim takie hity, jak: „White Wedding”, „Hot in the City” i „Dancing with Myself”. Jego drugi longplay Rebel Yell (1983) z przebojami „Rebel Yell” i „Eyes without a Face” (ponad dwa miliony sprzedanych płyt w USA), został wielkim hitem i sprawił, że Idol osiągnął status gwiazdy w Stanach Zjednoczonych.
Idol nie wydał nowego albumu przed 1986; Whiplash Smile sprzedał się świetnie. Bezpośrednio przed wydaniem albumu Charmed Life w 1990, Idol miał wypadek na motocyklu, w którym prawie stracił nogę. Album sprzedał się nadzwyczaj dobrze, ale Idol zdecydował, że zrobi sobie przerwę. Po wydaniu w 1993 chłodno przyjętego w Stanach Zjednoczonych albumu Cyberpunk, Idol znalazł się poza zainteresowaniem mediów i wpadł w nałóg narkotykowy, prawie umierając z przedawkowania w 1994.
Był kandydatem do głównej roli w biograficznym filmie Olivera Stone’a The Doors (1991), jednak z powodu wypadku motocyklowego musiał odrzucić propozycję. Niemniej wystąpił w niewielkiej roli Cata, pijanego przyjaciela Morrisona (Val Kilmer). Ten sam wypadek spowodował też, że nie zagrał cybernetycznego głównego antagonisty, T-1000, w filmie Terminator 2: Dzień sądu (Terminator 2: Judgment Day, 1991) – został zastąpiony przez Roberta Patricka.
W komedii sensacyjnej Larry’ego Bishopa Czas wściekłych psów (Mad Dog Time, 1996) z Ellen Barkin, Gabrielem Byrne i Jeffem Goldblumem pojawił się jako Lee Turner. Wystąpił też w komedii romantycznej Franka Coraci Od wesela do wesela (The Wedding Singer, 1998) u boku Adama Sandlera i Drew Barrymore. W filmie animowanym Heavy Metal 2000 (2000) użyczył głosu Odinowi, a w serialu Randy Cunningham: Nastoletni ninja (2013) zajął się dubbingiem jako Spikey Hair Bot.
W 2001 wydał album z największymi hitami Greatest Hits CD.
thumb|Steve Stevens i Billy Idol, 2010 W 2002 wystąpił na australijskim finale rugby, jednak problem z zasilaniem sprawił, że nikt go nie usłyszał.
W 2005 powrócił na scenę muzyczną albumem Devil’s Playground, który był jego pierwszym nowym materiałem od prawie 12 lat.
Trzy lata później, w 2008 wydana została kompilacja największych przebojów Idolize Yourself. W październiku 2014 wydał album Kings & Queens of the Underground.
21 października 2014 powrócił z nową rockową płytą Kings & Queens of the Underground, którą nagrał wraz ze swoim stałym współpracownikiem, gitarzystą Steve’em Stevensem. Krążek wyprodukowali Greg Kurstin i Trevor Horn. Na płycie znalazły się takie utwory jak „Postcard from the Past”, „Can’t Break Me Down” czy „Whiskey and Pills”, a także klasyczne ballady – „Bitter Pill”, „One Breath Away” i „Love and Glory”.
21 lipca 2018 wystąpił podczas 12. edycji Festiwalu Legend Rocka.
Jego hit „White Wedding” został użyty w grze Grand Theft Auto: San Andreas, można go było słyszeć na stacji radiowej K-DST.
6 stycznia 2023 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6212 Hollywood Boulevard.
W 2026 wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.
Życie prywatne W latach 1980–1989 był związany z Perri Lister, z którą ma syna Willema Wolfe (ur. 15 czerwca 1988). Ze związku młodszą o 13 lat Lindą Mathis ma córkę Bonnie Blue (ur. 21 sierpnia 1989).
Publikacje
Dyskografia
Albumy solowe Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat USA UK AUS GER CHE Billy Idol Data: 16 lipca 1982 Wydawca: Chrysalis Records 45 – – – – USA: złota płyta CAN: platynowa płyta Rebel Yell Data: 10 listopada 1983 Wydawca: Chrysalis Records 6 36 – 2 16 UK: srebrna płyta USA: 2x platynowa płyta CAN: 5x platynowa płyta GER: złota płyta Whiplash Smile Data: 15 października 1986 Wydawca: Chrysalis Records 6 8 – 9 – UK: złota płyta USA: platynowa płyta CAN: 3x platynowa płyta FIN: złota płyta GER: złota płyta Charmed Life Data: maj 1990 Wydawca: Chrysalis Records 11 15 11 5 4 UK: złota płyta USA: platynowa płyta GER: złota płyta Cyberpunk Data: 29 czerwca 1993 Wydawca: Chrysalis Records 48 20 12 13 15 Devil’s Playground Data: 22 marca 2005 Wydawca: Sanctuary Records 46 78 – 15 32 Kings & Queens of the Underground Data: 21 października 2014 Wydawca: BFI Records 34 35 – 8 10 Dream Into It Data: 25 kwietnia 2025 Wydawca: BFI Records „–” oznacza, że album nie był notowany.
Kompilacje Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat USA UK AUS GER CHE Vital Idol Data: czerwiec 1985 Wydawca: Chrysalis Records – 7 – 8 24 UK: platynowa płyta Vital Idol Data: wrzesień 1987 Wydawca: Chrysalis Records 10 41 – – – CAN: 4x platynowa płyta USA: platynowa płyta GER: złota płyta Idol Songs: 11 of the Best Data: 1988 Wydawca: Chrysalis Records – 2 11 14 6 UK: platynowa płyta FIN: platynowa płyta CHE: złota płyta AUT: złota płyta Greatest Hits Data: 27 marca 2001 Wydawca: Capitol Records 74 171 – 12 – UK: złota płyta USA: platynowa płyta FIN: złota płyta GER: złota płyta The Very Best of Billy Idol: Idolize Yourself Data: 24 czerwca 2008 Wydawca: Capitol Records 73 37 – 38 – „–” oznacza, że album nie był notowany.
Albumy koncertowe Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście GER CHE VH1 Storytellers Data: 26 lutego 2001 Wydawca: Capitol Records 14 76
Minialbumy Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście USA Don’t Stop Data: 24 października 1981 Wydawca: Chrysalis Records 71
Albumy świąteczne Tytuł Dane dot. albumu Happy Holidays: A Very Special Christmas Album Data: 4 grudnia 2006 Wydawca: Bodog Music
Albumy wideo Tytuł Dane dot. albumu Vital Idol Data: 1987 Wydawca: Chrysalis Records The Charmed Life and Other Vital Videos Data: 1991 Wydawca: Capitol Records Cyberpunk: Shock to the System Data: 1993 Wydawca: Chrysalis Records VH1 Storytellers Data: 2002 Wydawca: Warner Music Vision The Very Best of Billy Idol: Idolize Yourself Data: 2008 Wydawca: Capitol Records In Super Overdrive Live Data: 20 listopada 2009 Wydawca: Eagle Rock Entertainment No Religion Live Data: 2011 Wydawca: Hatch Farm Studios
Filmografia Rok Tytuł Rola Reżyser1978The Punk Rock Movie (film dokumentalny)w roli samego siebieDon Letts1991The DoorsCatOliver Stone1996Czas wściekłych psów (Mad Dog Time)Lee TurnerLarry Bishop1998Od wesela do wesela (The Wedding Singer)w roli samego siebieFrank Coraci2000Heavy Metal 2000Odin (głos)Michael Coldewey, Michel Lemire2007Punk’s Not Dead(film dokumentalny) w roli samego siebieSusan Dynner2011Revolutions (film dokumentalny)Joseph G. Quinn2013Randy Cunningham: Nastoletni ninjaSpikey Hair Bot (głos)Jed Elinoff, Scott Thomas2015The Damned: Don’t You Wish That We Were Dead (film dokumentalny) w roli samego siebieWes Orshoski2016Legendy Rocka: Billy Idol (Rock Legends: Billy Idol, (film dokumentalny))Lyndy Saville
Nagrody i wyróżnienia + Rok Nagroda Kategoria Tytuł Rezultat 1985Nagroda Grammy Najlepszy występ wokalny w stylu rockowym „Rebel Yell” Nominacja 1987 Najlepszy występ wokalny w stylu rockowym „To Be A Lover” Nominacja1990MTV Video Music Awards Najlepsze wideo wokalisty„Cradle of Love” Wygrana Najlepsze wideo z filmuPrzygody Forda Fairlane’a (1990) Wygrana1991Nagroda Grammy Najlepszy występ wokalny w stylu rockowym Nominacja Brit Awards 1991 Brytyjski wideoklip roku Nominacja Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców Najczęściej wykonywany utwór z filmu kinowegoPrzygody Forda Fairlane’a (1990)
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy gitarzyści rockowi Kategoria:Brytyjscy wokaliści rockowi Kategoria:Brytyjskie barytony Kategoria:Członkowie Rock and Roll Hall of Fame Kategoria:Laureaci MTV Video Music Awards Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1955