Baureihe E 91 – seria niemieckich lokomotyw elektrycznych i wyprodukowanych w latach 1925–1929 dla Deutsche Reichsbahn specjalnie do obsługi pociągów towarowych na trudnych trasach górskich.
Charakterystyka Nadwozie lokomotywy z dwiema kabinami maszynisty na krańcach, składało się z trzech części połączonych ze sobą miechami. Pojazd wyposażono w dwa połączone ze sobą odbieraki prądu typu pantografowego, które umieszczono na skrajnych częściach pudła. Lokomotywa posiadała dwa trzyosiowe wózki silnikowe, pomiędzy którymi umieszczono transformator trakcyjny. Napęd z dwóch podwójnych silników na osie odbywał się za pomocą koła zębatego oraz połączonych z nim wiązarów. Silniki posiadały wentylację obcą. Wyłącznik szybki wyposażony został w komorę olejową. Sterowanie pracą lokomotywy odbywało się za pomocą styczników elektromagnetycznych oraz nastawnika o 19 pozycjach. Producentem zarówno konstrukcji mechanicznej, jak i części elektrycznej lokomotyw, które trafiły na Śląską Kolej Górską, była firma AEG. Lokomotywy te mogły prowadzić na pochyleniu 10‰ pociągi towarowe o masie 1200 ton z prędkością 35 km/h lub pociągi pasażerskie o masie 500 ton z prędkością 45 km/h.
W 1922 zamówiono 30 lokomotyw, z czego 14 (EG 581-594) trafiło do Jeleniej Góry, natomiast pozostałych 16 – do Bawarii. Ostatecznie zamówiono jeszcze 4 sztuki, które trafiły na południe Niemiec (1924) i 12 sztuk, przeznaczonych na tory Dolnego Śląska (1927).
Eksploatacja Po zelektryfikowaniu linii kolejowych zlokalizowanych na śląskich oraz bawarskich pasmach górskich, wobec niskiej przydatności starych elektrowozów, kolej niemiecka potrzebowała lokomotyw elektrycznych do prowadzenia ciężkich pociągów towarowych. W październiku 1922 roku zamówiono szesnaście lokomotyw elektrycznych dla lokomotywowni w Monachium i czternaście elektrowozów dla lokomotywowni w Jeleniej Górze. W późniejszym czasie zamówiono cztery elektrowozy do prowadzenia ciężkich pociągów towarowych na bawarskich liniach kolejowych. Pierwszy elektrowóz prezentowano od 21 września do 5 października 1924 roku na Wystawie Techniki Kolejnictwa w Seddin. Elektrowozy w 1926 roku zostały oznakowane przez koleje niemieckie jako Baureihe E 91. W 1929 roku wyprodukowano dwanaście ostatnich lokomotyw zamówionych dla Śląska. W latach 1933–1945 9 lokomotyw znalazło się w południowych Niemczech (lokomotywownie Ulm i Kornwestheim od 1933, Landshut od 1944, Augsburg od 1945). Pozostałych 5 sztuk – zarówno tych, które koniec wojny zastał w Sudetach (E 91 83, 84 i 87), jak i w warsztatach naprawczych w Dessau (E 91 85 i 86) – padło łupem Armii Czerwonej i zostało wywiezionych do ZSRR. Po wojnie elektrowozy były eksploatowane zarówno przez koleje wschodnioniemieckie, jak i zachodnioniemieckie.
Przypisy
Kategoria:Lokomotywy elektryczne eksploatowane w Niemczech