Lingyun Zhiqin (; kor. 령운지근 Lyŏngun Chigŭn; jap. Reiun Shigon; wiet. Linh Vân Chí Cần, zm. IX wiek) – chiński mistrz chan ze szkoły guiyang.

Życiorys Pochodził z miasta Changxi w prowincji Ben (obecnie jest to miasto Xiapu na wybrzeżu w prowincji Fujian). Był uczniem i ostatecznie spadkobiercą Dharmy mistrza chan Guishana Lingyou. Osiągnął oświecenie po zobaczeniu rozkwitłego drzewa brzoskwini. Po tym doświadczeniu skomponował wiersz: Od trzydziestu lat poszukiwałem szablisty. Wiele razy opadły liście, obnażając gałęzie. Po zobaczeniu rozkwitłej brzoskwini. Nigdy więcej nie wątpiłemAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 164.Oto cała historyjka wraz z komentarzami:福州靈雲志勤禪師、因見桃花悟道。有頌云、三十年來尋劍客、幾囘 葉落又抽枝。自從一見桃花後、直至如今更不疑。後擧似潙山。山 曰、從縁入者、永不退失。汝善護持。玄沙聞云、諦當甚諦當、敢保 老兄猶未徹在。雲門云、說甚徹不徹、更參三十年。後來、大川濟和 尚上堂、僧出擧前頌問、大川答云、作賊人心虛..

Mnich spytał: „Jak ktoś może uciec od narodzin, starości, choroby i śmierci?” Lingyun powiedział: „Zielona góra zasadniczo nie porusza się, ale przepływające chmury poruszają się do tyłu i naprzód.”

Mnich spytał: „Jakie jest wielkie znaczenie naszej szkoły?” Lingyun powiedział: „Sprawy osła są niedokończone, ale sprawy konia pojawiają się.” Mnich powiedział: „Nie rozumiem.” Lingyun powiedział: „Spektakle wydarzają się każdej nocy, ale zasadniczy duch jest spotykany rzadkoAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 165..”

Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 36/9. Baizhang Huaihai (720–814) 37/10. Guishan Lingyou (771–853) szkoła guiyang 38/11. Lingyun Zhiqin (bd) 38/11. Liu Tiemo (bd) mistrzyni chan 38/11. Jingzhao Mihu (bd) 38/11. Jiufeng Zihui (bd) 38/11. Shuanfeng (bd) 38/11. Xiangyan Zhixian (zm. 898) 39/12. Hudou (bd) 39/12. Guang książę 38/11. Yangshan Huiji (814–890) 39/12/1. Sunji (bd) Korea; wprowadził szkołę guiyang do Silli 39/12. Nanta Guangyong (850–938) 40/13. Bajiao Huiqing (bd) koreański mistrz działający w Chinach 41/14. Xingyang Qingrang (bd)

Przypisy

Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. .

Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Zmarli w IX wieku