SM UB-38 – niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu UB II w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu w latach 1915-1916. Zwodowany 1 kwietnia 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 18 lipca 1916 roku. W czasie swojej służby, SM UB-38 odbył 121 patroli, podczas których zatopił 47 jednostek nieprzyjaciela.
Budowa SM UB-38SM - Seiner Majestät. należał do typu UBII, który był następcą typu UB I. Był średnim jednokadłubowym okrętem przeznaczonymi do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 36,90 metrów, wyporności w zanurzeniu 274 BRT, zasięgu 7030 Mm przy prędkości 5 węzłów na powierzchni oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. W typie UBII poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań, uważanych za wadliwe w typie UBI. Zwiększono moc silników, zaś pojedynczy wał napędowy zastąpiono dwoma. Okręty serii od UB-30 do UB-41, budowane w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, miały zwiększoną szerokość i długość, ich wyporność w zanurzeniu wzrosła do 303 BRT.
Służba Dowódcą okrętu został 10 września 1916 roku mianowany Oberleutnant zur See Erwin Waßner. Waßner dowodził okrętem do 18 listopada 1916 roku. 11 września jednostka został przydzielona do Flotylli Flandria. Operował w obszarze kanału Morza Północnego, La Manche, północnych wybrzeży Francji oraz Morza Celtyckiego.
Pierwszym zatopionym przez UB-38 statkiem był francuski parowiec „Irma” o pojemności BRT. Statek płynący z ładunkiem węgla do Mortagne został zatrzymany i zatopiony poprzez ostrzał z broni pokładowej około 28 mil na południe od Wolf Rock. Tego samego dnia łupem Ub-38 stał się jeszcze brytyjski żaglowiec „Pearl” o pojemności BRT. 1 października UB-38 zatopił pięć statków. Jeden norweski parowiec „Mallin” o pojemności BRT oraz cztery francuskie. Największym z nich był zbudowany w 1913 roku w Nantes, parowiec „Le Blavet” o pojemności BRT.
Ostatnim zatopionym przez UB-38 statkiem pod dowództwem Erwin Waßnera był norweski parowiec „Ullvang” o pojemności BRT. Zbudowany w 1912 roku statek płynął z Liverpoolu do Fécamp. Został zatopiony około 30 mil na od Cap de la Hève. Tego samego dnia Ub-38 zatopił wcześniej dwa statki francuski żaglowiec „Professeur Jalaguier” o pojemności BRT oraz brytyjski parowiec „Polpedn” o pojemności BRT.
19 listopada 1916 roku dowództwo nad UB-38 objął Oberleutnant zur See Wilhelm Amberger. W czasie pierwszego patrolu pod dowództwem Ambergera UB-38 zatopił pięć statków. 12 grudnia u wybrzeży East Sussex dwie brytyjskie jednostki. Parowiec „Coath” o pojemności BRT oraz żaglowiec „Conrad” o pojemności BRT. 17 grudnia zatrzymał a następnie storpedował hiszpański parowiec „Assos” o pojemności BRT. Statek płynął z Santanderu do Glasgow z ładunkiem rudy miedzi. Został zatopiony 27 mil na zachód od Bishop Rock. 4 maja 1917 roku w okolicach francuskiego miasta Barfleur UB-38 zatopił dwa greckie frachtowce: „Aghios Nikolaos” o pojemności BRT oraz „Assos” o pojemności BRT. „Aghios Nikolaos” płynął z Oranu do Boulogne z ładuniekm rudy żelaza, a „Assos” z Colombo do Dunkierka z ładunkiem kukurydzy. W obu przypadkach nikt z załogi nie poniósł śmierci. 20 sierpnia 1920 roku UB-38 4 mile na południowy wschód od Eddystone zatopił największy ze wszystkich zatopionych przez siebie statków. Był to brytyjski zbudowany w W. Doxford & Sons, Ltd., Sunderland w 1907 roku w parowiec „Claverley” o pojemności BRT. Statek płynął z Tyne do Genui z ładunkiem węgla. W czasie ataku zginęło 10 marynarzy.
6 grudnia 1917 roku Amberger został zastąpiony przez Waldemara von Fischera. Fischer dowodził tylko przez dwa tygodnie. Brał udział tylko w jednym patrolu po Morzu Północnym u wybrzeży Yorkshire. W czasie tego patrolu UB-38 zatopił jeden statek, brytyjski parowiec „Ottokar” o pojemności BRT. 25 grudnia 1917 roku Waldemar von Fischer został zastąpiony przez Günther Bachmann. Pod jego dowództwem UB-38 zatopił dwa statki.
8 lutego 1918 roku, w czasie ucieczki przed brytyjskimi niszczycielami UB-38 wszedł w pole minowe. Nikt z załogi nie przeżył. Symboliczny grób poległych znajduje się na cmentarzu wojennym w Heikendorf.
W czasie swojej służby UB-38 odbył 21 patroli, zatopił 47 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności BRT, uszkodził 1 statek ( BRT)).
Uwagi
Przypisy (1 marca 1887 - 24 sierpnia 1937), pierwszy dowódca SM UB-38, wcześniej dowodził SM UC-3, a następnie UC-69, UB-59 oraz UB-117. Pod jego dowództwem okręty te zatopiły 89 statków o łącznej wyporności BRT, oraz cztery uszkodziły ( BRT). Zatopiły także jeden okręt wojenny oraz jeden uszkodziły. 5 marca 1918 roku Erwin Waßner został odznaczony Pour le Mérite.
(16 marca 1890 - 2 lipca 1918), drugi dowódca UB-38. Wcześniej dowódca SM UB-10 oraz UB-108, na pokładzie którego poległ. Pod jego dowództwem dwa okręty zatopiły 28 statków o łącznej wyporności BRT, oraz jeden uszkodziły ( BRT).
(28 września 1889 - 6 czerwca 1974), trzeci dowódca UB-38. Wczęściej dowódca SM UB-33, SM UC-60 następnie SM UB-126. Od 1936 roku służył w Kriegsmarine.
(13 grudnia 1890 – 8 lutego 1918), wcześniej dowódca SM UB-16.
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu UB II zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione przez miny Kategoria:Okręty podwodne typu UB II Kategoria:Okręty zbudowane w Blohm + Voss