Burzyciele chłopów – lokalni przywódcy, doradcy i pełnomocnicy włościan w Królestwie Polskim w XIX w.
Burzyciele najczęściej wywodzili się z drobnej szlachty, pracującej w zawodach: nauczycieli, oficjalistów i urzędników. Organizowali opór chłopów przeciw panom, pisali skargi do władz, prowadzili sprawy włościańskie w sądach. Najbardziej znany burzyciel chłopów to Kazimierz Deczyński, autor pamiętnika „Opis życia wieśniaka polskiego”Tadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski. Warszawa 1973, s. 47..
Burzycieli chłopów można podzielić na trzy grupy. pierwsza grupa to uparci chłopi występujący samorzutnie na czoło gromady chłopskiej i formujący żądania wobec dziedzica i władz druga grupa to doradcy chłopscy piszący im skargi i podania trzecia grupa bardzo nieliczna to emisariusze Towarzystwa DemokratycznegoAndrzej Jezierski, Cezylia Leszczyńska Historia gospodarcza Polski. Warszawa 2003, s. 123..
Przypisy
Kategoria:Królestwo Kongresowe Kategoria:Opór społeczny w zaborze rosyjskim Kategoria:Historia chłopów w Polsce