Podgórski (forma żeńska: Podgórska, liczba mnoga: Podgórscy) – polskie nazwisko notowane od 1508 roku.
Etymologia nazwiska Prawdopodobnie jako odmiana nazwiska Podgórny → znajdujący się pod górami, lub od bardzo często występującej nazwy miejscowej Podgórze, poprzez dodanie formantu –ski → Podgórski, Podgorski.
Rody szlacheckie Dostępne źródła rzadko mówią o Podgórskich. Marcin Podgórski h. Dołęga wspominany jest jako podskarbi królewski w 1593 roku. O Sebastianie Podgórskim wspominają źródła jako o dzielnym żołnierzu, który dał dowody odwagi idąc pieszo do szturmu w bitwie pod Pleszkowem (1582r.). Prawdopodobnie o jego nobilitacji (oraz nadaniu herbu własnego Podgórski) w 1581 roku wspomina Szymański. Ślady Podgórskich znaleźć można na Podolu i Wołyniu jednak, choć z pewnością byli szlachtą, nie wiadomo jakimi posługiwali się herbami. Minakowski pisze o Podgórskich herbu Pilawa i Sas, Gajl uzupełnia listę o herby Belina, Doliwa, Jelita, Odrowąż, Ostoja i Pobóg.
Demografia Na początku lat 90. XX wieku w Polsce mieszkały 12 852 osoby o tym nazwisku, najwięcej w dawnym województwie: warszawskim - 1617, katowickim - 715 i kieleckim - 680. W 2013 roku mieszkało w Polsce około 13 493 osób o nazwisku Podgórski, najwięcej w Warszawie i Kielcach.
Znani przedstawiciele Bronisław Podgórski – polski inżynier i działacz państwowy, wiceminister Jacek Podgórski – polski operator filmowy, Konstanty Podgórski – kapucyn, kapelan w rosyjskiej Flocie Czarnomorskiej, działacz społeczny, zesłaniec, Przemysław Podgórski – polski działacz niepodległościowy, inżynier, Stefania Podgórska – Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, Tadeusz Podgórski – polski inżynier i działacz państwowy, urzędnik, wiceminister.
Przypisy Poszukiwania przodków [dostęp: 28 grudnia 2013]
Wielka Genealogia Minakowskiego [dostęp: 28 grudnia 2013] Herbarz Polski [dostęp: 28 grudnia 2013]
moikrewni.pl [dostęp: 28 grudnia 2013]
Kategoria:Polskie nazwiska