(łac. 'umowy ustawowe') – w prawie rzymskim umowy zawarte nieformalnie (w przeciwieństwie do kontraktów zawartych z zachowaniem przewidzianych formalności) wyposażone w skutek zaskarżalności (w przeciwieństwie do pozbawionych tej możliwości umów zwanych ) poprzez objęcie ich ochroną w edyktach cesarskich. W czasach późnego cesarstwa ostatecznie zerwano z nomenklaturą republikańską, zarządzenia cesarzy nazywano ustawami (), stąd wzięła się nazwa .
Do umów tych zaliczano: zapis na sąd polubowny umowa darowizny przyrzeczenie posagu.
Roszczenia były bronione przez powództwo zwane .
Przypisy
Bibliografia , s. 83.
Kategoria:Prawo rzymskie