Melba Hernández Rodríguez del Rey (ur. 28 lipca 1921 w Cruces, zm. 9 marca 2014 w Hawanie) – kubańska rewolucjonistka, dyplomatka i polityk, pracowała jako kubański ambasador w Wietnamie i Kambodży.
Życie i działalność Brała udział w dowodzonym przez Fidela Castro ataku ok. 160-osobowego oddziału na koszary Moncada w Santiago de Cuba 26 lipca 1953 r., uznawanego za początek rewolucji kubańskiej. Podczas ataku, była jedną z dwóch kobiet uczestniczących w walkach po stronie rebeliantów, drugą była Haydée Santamaría Cuadrado. Ostatecznie atak nie powiódł się, a około połowy rebeliantów zginęło, zaś Melba Hernández oraz Fidel i Raúl Castro zostali schwytani.
Po zwolnieniu z więzienia organizowała wiece poparcia dla więzionych rewolucjonistów oraz dystrybuowała pisma polityczne autorstwa Fidela Castro przemycane z więzienia. W okresie uwięzienia braci Castro, była jedną z liderek Ruchu 26 Lipca. Następnie wraz z resztą rewolucjonistów wyjechała do Meksyku, gdzie współorganizowali armię partyzancką. Była dowódcą oddziałów partyzanckich. Po sukcesie rewolucji, brała udział w organizacji Komunistycznej Partii Kuby wchodząc w skład jej Komitetu Centralnego. Piastowała również funkcję ambasadora Republiki Kuby w Wietnamie i Kambodży.
Za swoją działalność rewolucyjną i państwową była nagradzana między innymi w 1997 r., przez libijskiego przywódcę Mu’ammara al-Kaddafiego nagrodą w dziedzinie praw człowieka oraz 2007 r., honorowym doktoratem w dziedzinie stosunków międzynarodowych przyznanym jej przez Uniwersytet w Hawanie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bohaterowie Republiki Kuby Kategoria:Kubańscy dyplomaci Kategoria:Kubańscy komuniści Kategoria:Kubańscy rewolucjoniści Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2014