mały|Grób Stanisława Gronieckiego na cmentarzu komunalnym Północnym Stanisław Groniecki, vel Stanisław Gruniecki, pseudonimy „Jesion” i „Zenon” (ur. 1 stycznia 1926 w Wojsławicach, zm. 13 sierpnia 2010 w Warszawie) – generał brygady, funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa, kierownik Grupy Operacyjnej „Wisła” MSW w Moskwie.
Życiorys Syn Szczepana i Apolonii. W okresie okupacji walczył w oddziale partyzanckim AL Zygmunta Bieszczanina, pseudonim „Adam”, m.in. w obronie Skalbmierza i innych miejscowości w okresie tak zwanej „Republiki Pińczowskiej” (1944). Funkcjonariusz resortów bezpieczeństwa publicznego i spraw wewnętrznych, pełnił m.in. funkcje funkcjonariusza plutonu ochrony w WUBP w Rzeszowie (1944–1945), funkcjonariusza grupy operacyjnej, referenta, st. referenta, zastępcy szefa PUBP w Śremie (1945–1948), zastępcy szefa i szefa PUBP w Strzelcach (1948–1949), naczelnika w WUBP w Poznaniu (1949–1950), naczelnika w WUBP w Bydgoszczy (1950–1951), st. referenta, kierownika sekcji Departamentu III i VII MBP (1951–1955), zastępcy naczelnika wydziału w Departamencie I, wywiadu KdsBP (1955–1956), zastępcy naczelnika, naczelnika wydziału w Departamencie I, zastępcy dyrektora Departamentu II, kontrwywiadu oraz zastępcy szefa Służby Wywiadu i Kontrwywiadu MSW (1956–1990).
Pracownik rezydentury w NRD ps. „Jesion” (1956–1958), również p.o. jej kier. (1956–1957); rezydent na placówce w Wiedniu ps. „Jesion”, oficjalnie jako attaché Poselstwa PRL (1958–); pracownik rezydentury w Kolonii ps. „Zenon”, oficjalnie jako zastępca szefa Polskiego Przedstawicielstwa Handlowego w Kolonii (Handelsvertretung) (1967–1971). W 1975 minister spraw wewnętrznych powierzył mu obowiązki zastępcy pełnomocnika ministra spraw wewnętrznych do spraw organizacji jednostek MO i SB województwa gdańskiego. W okresie 1 listopada 1977 do 30 listopada 1980 był kierownikiem Grupy Operacyjnej „Wisła” w Moskwie, przebywając na etacie niejawnym zastępcy dyrektora Departamentu II MSW, pod „przykryciem” zajmowania stanowiska radcy Ambasady PRL w Moskwie.
W 1973 delegowany służbowo do Czechosłowacji, w 1977 oraz 1985 do ZSRS, a w 1984 do Nikaragui.
Przebyte szkolenia: kurs w Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie, kurs zastępców szefów w Centralnej Szkole w Pamiątkowie.
W październiku 1985 na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansowany do stopnia generała brygady Milicji Obywatelskiej. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze 11 października 1985 przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk JabłońskiTrybuna Robotnicza, 12–13 października 1985, s. 1–2. We wrześniu 1987 na mocy uchwały Sekretariatu Komitetu Centralnego PZPR otrzymał Medal im. Ludwika WaryńskiegoW uznaniu zasług /w/ Życie Partii, nr 3, 10 lutego 1988, s. 20.
Zwolniony ze służby w dniu 5 marca 1990.
Pochowany 18 sierpnia 2010 na cmentarzu komunalnym Północnym w Wólce Węglowej w Warszawie.
Odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1984)Lista odznaczonych /w/ "Rzeczpospolita", nr 240, 6-7 października 1984, s. 4. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1967)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 13, 15 sierpnia 1967, s. 1–2.
Linki zewnętrzne Biogram IPN Biogram w jęz. rosyjskim Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze
Przypisy
Kategoria:Generałowie brygady Milicji Obywatelskiej Kategoria:Funkcjonariusze Departamentu I MSW PRL Kategoria:Funkcjonariusze Departamentu II MSW PRL Kategoria:Ludzie związani z Kolonią Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Odznaczeni Medalem im. Ludwika Waryńskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski Ludowej w ZSRR Kategoria:Żołnierze Armii Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2010