thumb|Nagrobek Jadwigi Dobrzyńskiej na cmentarzu Powązkowskim Jadwiga Dobrzyńska-Łoboda (ur. 1898, zm. 1 lutego 1940 w Warszawie) – polska architektka.
Życiorys Córka Władysława Dobrzyńskiego – lekarza, który jako publicysta zajmował się tematyką urbanistyczną.
W roku 1922 ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Była pierwszą w Polsce kobietą, która zdobyła stosowne wykształcenie i uzyskała prawo do wykonywania zawodu architekta. Jako początkująca architektka uczestniczyła wraz ze współpracownikami w licznych konkursach architektonicznych. Od 1926 roku aż do śmierci pracowała wspólnie z mężem, architektem Zygmuntem Łobodą; w 1928 roku rozpoczęto według ich projektu budowę gmachu Śląskich Naukowych Zakładów Technicznych w Katowicach. Do innych realizacji Dobrzyńskiej i Łobody zalicza się m.in.: kolonia mieszkaniowa dla Spółdzielni Pracowników Monopolu Spirytusowego przy al. Wojska Polskiego na warszawskim Żoliborzu (1929–1930); sanatorium na Kubalonce w Istebnej (1937); domy mieszkalne przy ul. Różanej 8, 9, 10 w Katowicach (1932); dom własny przy ulicy Estońskiej 6 na Saskiej Kępie w Warszawie (1933); gmach PKO w Poznaniu (1934–1937).
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 190-2-23). Przypisy
Linki zewnętrzne Arch. Jadwiga Dobrzyńska, Witryna Pamięci SARP
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940