Deputacja Centralna Wielkiego Księstwa Litewskiego – organ powołany przez Radę Najwyższą Narodową na terenie I Rzeczypospolitej w czasie insurekcji kościuszkowskiej 1 czerwca 1794 roku, zastąpiła rozwiązaną Radę Najwyższą Litewską. Została rozwiązana po III rozbiorze Polski w 1795 roku.
Miała strukturę organizacyjną i status komisji porządkowej. W założeniu miała być narzędziem wykonawczym Naczelnika Siły Zbrojnej i RNN, tak jak inne pośrednicze władze.
Skład Liczyła 7 deputowanych i 28 zastępców. Antoni Tyzenhauz, prezydent Wilna, kierownik Wydziału Porządku Walenty Gorecki, wojski wileński, kierownik Wydziału Bezpieczeństwa Stanisław Wojciech Mirski, pisarz wielki litewski, kierownik Wydziału Sprawiedliwości Józef Niesiołowski, wojewoda nowogródzki, kierownik Wydziału Skarbu Benedykt Beniamin Morykoni, pisarz wielki litewski, kierownik Wydziału Żywności Jerzy Białopiotrowicz, pisarz wojsk litewskich, kierownik Wydziału Potrzeb Wojskowych Dawid Pilchowski, prałat, kierownik Wydziału Instrukcji Narodowej
Bibliografia Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 138–139, 421.
Kategoria:Władze powstania kościuszkowskiego