Klasyka Polskiej Historiografii – seria książek historycznych wydawana przez Wydawnictwo Naukowe PWN od 2006 do 2010 roku.
Seria w założeniu miała być kontynuacją wcześniejszej serii Klasycy Historiografii Polskiej.
Książki wydane w ramach serii Marian Małowist, Wschód a Zachód Europy w XIII–XVI wieku: konfrontacja struktur społeczno-gospodarczych, przedmowa Henryk Samsonowicz, Warszawa 2006. Ludwik Bazylow, Ostatnie lata Rosji carskiej: rządy Stołypina, Warszawa 2008. Tadeusz Manteuffel, Narodziny herezji, Warszawa 2008. Stefan Kieniewicz, Powstanie styczniowe, red. Maria Skowronek, Warszawa 2009. Marian Henryk Serejski, Europa a rozbiory Polski: studium historiograficzne, Warszawa 2009. Aleksander Gieysztor, Zarys dziejów pisma łacińskiego, red. Jadwiga Gniazdowska, Warszawa 2009. Henryk Wereszycki, Sojusz trzech cesarzy: geneza 1866–1872, Warszawa 2010. Henryk Wereszycki, Sojusz trzech cesarzy: walka o pokój europejski 1872–1878, Warszawa 2010. Henryk Wereszycki, Koniec sojuszu trzech cesarzy, Warszawa 2010. Marceli Handelsman, Średniowiecze polskie i powszechne: wybór pism, oprac. i posł. opatrzył Aleksander Gieysztor, Warszawa 2010.
Zobacz też Klasycy Historiografii Polskiej Klasyczne Dzieła Polskiej Historiografii Biblioteka Klasyki Historiografii Klasycy Historiografii Warszawskiej Mistrzowie Historiografii
Bibliografia [dostęp 2014-10-26]
Kategoria:Serie wydawnicze z zakresu historii Kategoria:Historiografia polska