Karaczun (ukr. Карачун) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie berezieńskim, w radzie wiejskiej Małyńsk. W 2001 roku liczyła 44 mieszkańców.
Znajduje się tu przystanek kolejowy Karaczun, położony na linii Równe – Baranowicze – Wilno.
Historia W II Rzeczypospolitej kolonia Karaczun należała do gminy wiejskiej Bereźne, początkowo w powiecie rówieńskim, od 1 stycznia 1925 w powiecie kostopolskim, w województwie wołyńskim. W 1921 roku kolonia liczyła 365 mieszkańców i znajdowało się w niej 67 budynków mieszkalnych. 356 osób deklarowało narodowość polską, 9 – rusińską. 351 osób deklarowało przynależność do wyznania rzymskokatolickiego, 12 – do prawosławnego, 2 – do mojżeszowego.
Podczas okupacji niemieckiej mieszkańcy Karaczuna odznaczyli się wyjątkowo przychylnym stosunkiem do Żydów ukrywających się w lasachRyszard Tyndorf, Zygmunt Zieliński (oprac.), Wartime Rescue of Jews by the Polish Catholic Clergy The Testimony of Survivors and Rescuers, tom II, Lublin 2023, Wydawnictwo KUL, ISBN 978-83-8288-087-8, s. 1071. W latach 1942-1943 (rzeź wołyńska) nacjonaliści ukraińscy zamordowali tutaj troje Polaków. Większego napadu na kolonię nie było, ponieważ istniała w niej samoobrona, ponadto bojówki upowskie odstraszała niemiecka załoga stacji kolejowej w sąsiednim Małyńsku. Jednakże nie mając nadziei na przetrwanie Polacy stopniowo opuszczali Karaczun; część dobrowolnie zgłosiła się na roboty w Niemczech. Członkowie samoobrony przyłączyli się do oddziału partyzanckiego AK por. Władysława Kochańskiego. Zabudowania wyludnionej kolonii Ukraińcy częściowo rozebrali, częściowo spalili, pozostawiając tylko dwa domy.
W 1989 roku wieś liczyła 73 mieszkańców.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w obwodzie rówieńskim Kategoria:Rejon bereźneński