Wincenty Lekki (ur. 5 kwietnia 1890 w Osijeku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Wincentego i Leokadii z Zajączkowskich urodzony w Osijeku położonym obecnie w gminie Ilidža na terytorium Federacji Bośni i Hercegowiny. Był zawodowym oficerem armii Austro-Węgier. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1917 roku w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był pułk piechoty nr 100.

W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” w Krakowie. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony w stopniu majora z dniem 1 kwietnia 1920 roku, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale V Naczelnego Dowództwa Wojska PolskiegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 27 z 21 lipca 1921 roku, s. 671.. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej, a jego oddziałem macierzystym był Oddział V Sztabu Ministerstwa Spraw WojskowychSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 8, 733..

W 1921 roku został powołany do Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie, w charakterze słuchacza I Kursu Doszkolenia. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 288. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był 20 pułk piechoty w KrakowieLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 25.. 16 września 1922 roku Minister Spraw Wojskowych, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski na wniosek dowódcy Wyższej Szkoły Wojennej przyznał mu pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego i przydzielił do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa Oddziału IV SztabuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 33 z 16 września 1922 roku, s. 720.. Pełniąc służbę sztabową pozostawał oficerem nadetatowym 56 pułku piechoty wielkopolskiej w KrotoszynieRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 93, 284, 402.. Z dniem 15 października 1923 roku został przeniesiony z DOK V do Inspektoratu Armii Nr 1 w WilnieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 584.. 29 kwietnia 1924 roku ogłoszono jego przydział z DOK IX w Brześciu do dowództwa 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach na stanowisko szefa sztabu, lecz w czerwcu przydział ten został anulowany. Z dniem 15 października 1924 roku został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu do dowództwa 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Grudziądzu na stanowisko szefa sztabuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 612.Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 72, 260, 344.. 1 grudnia 1924 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 76. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 3 listopada 1926 roku został przeniesiony do 15 pułku piechoty „Wilków” w Dęblinie celem odbycia praktyki liniowej na stanowisku dowódcy II batalionuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 54 z 23 grudnia 1926 roku, s. 446, unieważniono przeniesienie z Dowództwa 16 DP do 37 Pułku Piechoty w Łęczycy na stanowisko dowódcy II batalionu ogłoszone w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 48 z 3 listopada 1926 roku, s. 391..

5 maja 1927 roku został przeniesiony do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W 1928 roku w Oddziale IV Sztabu Generalnego w WarszawieRocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 117, 165.. 6 lipca 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 186.. Z dniem 28 lutego 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 11.. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przydzielony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i osadzono go w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Signum Laudis Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Osijeku Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Szefowie sztabu 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie