thumb|240px|Tablica pamiątkowa poświęcona Hugo Gaudigowi, Lipsk thumb|240px|Budynek Szkoły dla Dziewcząt i Seminarium Nauczycielskiego ze Szkołą Ćwiczeń w Lipsku Hugo Gaudig (ur. 5 grudnia 1860 w Stöckey, zm. 2 sierpnia 1923 w Lipsku) – niemiecki pedagog, jeden z czołowych reformatorów szkolnictwa niemieckiego.
Życiorys W latach 1874–1879 uczył się w gimnazjum w Nordhausen, a od 1879 do 1886 roku studiował teologię, filozofię oraz niemiecką filologię na Uniwersytecie w Halle. W 1883 roku napisał pracę na temat podstawowych zasad estetyki Arthura Schopenhauera, a w 1886 rozprawę teologiczną Über den Begriff der Persönlichkeit Gottes oraz filologiczną Wolframs Parzival. W 1887 roku został nauczycielem w gimnazjum w Halle, od 1887 do 1896 roku pracował w gimnazjum w Gerze, a przez następne cztery lata ponownie uczył w Halle, gdzie pełnił również funkcję dyrektora gimnazjum. 28 lipca 1888 roku poślubił Marianne Burghardt (1863–1945).
W 1900 roku został dyrektorem Szkoły dla Dziewcząt i Seminarium Nauczycielskiego ze Szkołą Ćwiczeń w Lipsku. Sukcesom w pracy pedagogicznej towarzyszył wzrost liczby uczniów co spowodowało, że w 1907 roku szkoła została podzielona a Gaudig przeniósł się do nowej placówki przy Döllnitzer Straße. W 1908 roku został członkiem Königlichen Akademie gemeinnütziger Wissenschaften w Erfurcie i jednocześnie odmówił przyjęcia profesury na Uniwersytecie w Lipsku chcąc w dalszym ciągu aktywnie pracować w zawodzie nauczyciela gimnazjalnego. Podczas pracy pedagogicznej, w celach edukacyjnych oraz podnoszenia kwalifikacji zawodowych, organizował krajowe wycieczki szkolne i zagraniczne, m.in. w 1921 roku taką wycieczkę zorganizował do Rygi. W latach 1921–1922 był gospodarzem Pädagogische Wochen w Lipsku organizowanych przez Centralny Instytut Edukacji w Berlinie.
Zainteresowania naukowe Zainteresowania naukowe Gaudiga koncentrowały się wokół zagadnień dydaktycznych i wychowawczych związanych z kształtowaniem osobowości uczniów poprzez wpływ na ich cechy indywidualne, aktywność oraz na ich środowisko kulturalne i społeczne. Jako zwolennik szkoły pracy intelektualnej za cel postawił sobie wypracowanie takiego modelu edukacji, w którym uczniowie będą mogli opanować techniki pracy umysłowej i samodzielnie się nimi posługiwać. Zasadą uczenia się poprzez wolną pracę intelektualną położył podbudowę pod demokratyczną szkołę, w której głos i udział mają wszystkie zainteresowane strony, jednakże zachęcał nauczycieli oraz uczniów do odpowiedzialnego korzystania z tej wolności.
Gaudig, poprzez publikacje oraz pozytywne wyniki podejmowanych działań w praktyce pedagogicznej, był centralną postacią w ruchu odnowy niemieckiego szkolnictwa i wywarł wpływ na rozwój działalności eksperymentalnej w szkolnictwie powszechnym.
Książki Festrede bei der zweiten Centenarfeier der Franckeschen Stiftungen in der Aula der höheren Mädchenschule, 1898 Didaktische Ketzereien, 1904 Höheres Mädchenschulwesen, 1906 Zur Fortbildung der Schülerinnen der höheren Mädchenschule, 1906 Didaktische Präludien, 1909 Zur Neugestaltung des höheren Mädchenschulwesens im Königreich Sachsen, 1911 Ausblicke in die Zukunft der deutschen Schule, 1915 Deutsches Volk – Deutsche Schule!: Wege zur nationalen Einheit, 1917 Das Volksschullehrerseminar der Zukunft als deutsche Schule, 1917 Die Schule im Dienste der werdenden Persönlichkeit. Bd. 1, 1917 Die Schule im Dienste der werdenden Persönlichkeit. Bd. 2, 1917 Schulreform?: Gedanken zur Reform des Reformierens, 1920 Auf dem Wege zur neuen Schule: Versuche und Ergebnisse, 1921 Freie geistige Schularbeit in Theorie u. Praxis, 1922 Schule und Schulleben, 1923 Was mir der Tag brachte, 1923 Die Idee der Persönlichkeit und ihre Bedeutung für die Pädagogik, 1923 Freie geistige Schularbeit in Theorie und Praxis, 1925 Elternhaus und Schule als Erziehungsgemeinschaft, 1929
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Nordhausen Kategoria:Niemieccy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1923