Mysiogon (Myomimus) – rodzaj ssaka z podrodziny koszatek (Leithiinae) w obrębie rodziny popielicowatych (Gliridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowo-wschodniej Europie i południowo-zachodniej Azji.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 73–136 mm, długość ogona 53–94 mm, długość ucha 13–17,7 mm, długość tylnej stopy 14–23 mm; masa ciała 11,6–70 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1924 roku rosyjski zoolog Siergiej Ogniow w artykule zatytułowanym Wspaniałe zwierzątko, opublikowanym w czasopiśmie „Priroda i ochota na Ukrainie”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) mysiogon maskowy (M. personatus).
Etymologia Myomimus: mus, μυος muos ‘mysz’; μιμος mimos ‘naśladowca’. Philistomys: Filistyni (), starożytny lud o nieokreślonym pochodzeniu zamieszkujący Palastynę; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Philistomys roachi .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNMyomimus roachi(Bate, 1937)mysiogon dardanelskigatunek monotypowypółnocno-wschodnia część obszaru śródziemnomorskiego w południowo-wschodniej Bułgarii i zachodniej Turcji (wschodnia Tracja i Anatolia); prawdopodobnie północno-wschodnia GrecjaDC: 8,6–13,6 cmDO: 6,5–9,4 cmMC: 21–70 gMyomimus setzeriRossolimo, 1976mysiogon perskigatunek monotypowyskrajnie wschodnia Turcja i północno-zachodni Iran (góry Zagros); granice zasięgu nieznane; zakres wysokości: 1800–2800 m n.p.m.DC: 7,5–8,8 cmDO: 6–6,7 cmMC: brak danychMyomimus personatusOgnev, 1924mysiogon maskowygatunek monotypowypołudniowo-zachodni Turkmenistan (góry Kopet-dag i Kiçi Balkan) oraz północno-wschodni Iran; pozostałości historyczne z zachodnio-środkowego Afganistanu; zakres wysokości: 700–2400 m n.p.m.DC: 7,3–7,7 cmDO: 5,3–6,9 cmMC: około 11,6 g Kategorie IUCN: – gatunek narażony, – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.
Opisano również gatunki wymarłe: Myomimus complicidentatus (Bułgaria; pliocen) Myomimus dehmi (Hiszpania; miocen) Myomimus igdeliensis (Turcja; pliocen) Myomimus maritsensis (Grecja; pliocen) Myomimus qafzensis (Izrael; plejstocen) Myomimus sinensis (Chińska Republika Ludowa; miocen) Myomimus sumbalenwalicus (Pakistan; miocen) Myomimus tanjuae (Turcja; miocen)
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Popielicowate