XVIII batalion saperów (XVIII bsap) – pododdział saperów Armii Hallera i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Dzieje batalionu XVIII baon powstał w 1918 na ziemi francuskiej, jako 4 pułk inżynieryjny. Tworzyli go jeńcy – Polacy z armii zaborczych. Po reorganizacji pułku w batalion został przydzielony do 7 Dywizji Piechoty Armii gen. Hallera, z którą latem 1919 powrócił do kraju. Przed wyruszeniem na front baon otrzymał nowy numer – XVIII. W sierpniu 1920 XVIII batalion wyróżnił się w walkach w składzie 18 Dywizji Piechoty, wtedy to pod Płońskiem stoczono zaciętą, zwycięską bitwę z silnymi oddziałami bolszewickimi. Następnie, po zajęciu Ciechanowa, dwa plutony obsadziły improwizowany pociąg pancerny, który pod Mławą zdobył ogromną kolumnę bolszewickich taborów. Reszta baonu zdobyła Mławę przy stracie kilku zabitych i kilkunastu rannych"Zarys historii wojennej pułków.... s. 6 - 8.
W 1921 baon został włączony w skład 1 pułku saperów Legionów w Modlinie. W 1929, w następstwie reorganizacji wojsk saperskich, batalion został rozformowany.
Żołnierze batalionu Dowódcy batalionu kpt. Stanisław Bęklewski por. Jerzy Sochocki (2 IX – 29 XI 1920) kpt. Konstanty Skąpski (III – X 1921) kpt. Jerzy Sochocki (2 XI 1921 – 27 IV 1923) kpt. Józef Staszewski (p.o. 1924) mjr SG Maciej Romer (od 15 X 1925) mjr Jan Monkiewicz (od 23 XII 1927) Kawalerowie Ordery Virtuti Militari kpt. Stanisław Bęklewski por. Włodzimierz Kupryk por. Jerzy Sochocki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bataliony saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Oddziały 18 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Polskie bataliony saperów z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Polskie jednostki saperów utworzone w 1919 Kategoria:Polskie jednostki saperów rozwiązane w 1929