mały|Grób profesora Stanisława Wszelakiego na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Stanisław Juliusz Wszelaki (ur. 29 października 1898 w Warszawie, zm. 14 stycznia 1956 w Gdańsku) – lekarz kardiolog, major Wojska Polskiego, doktor medycyny, profesor Akademii Lekarskiej w Gdańsku
Życiorys Syn Jana i Gabrieli, początkowo był uczniem Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie, a następnie wyjechał do Moskwy, gdzie kontynuował naukę w gimnazjum C.K.O. Królestwa Polskiego. Po jego ukończeniu w 1916 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Moskiewskim, ale po wybuchu rewolucji październikowej wrócił do Warszawy i studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W 1923 uzyskał stopień doktora wszech nauk medycznych. Rozpoczął pracę jako starszy ordynator oddziału wewnętrznego szpitala szkolnego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego. Wstąpił do organizacji „Zet” oraz został rzecznikiem dyscyplinarnym Warszawsko-Białostockiej Izby Lekarskiej. Należał do Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego i Towarzystwa Internistów Polskich, wykładał na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas powstania warszawskiego przebywał na terenie Warszawy, a po jego upadku był pracował w ambulatorium zorganizowanym na terenie Zakładów Mechanicznych „Ursus”.
W 1945 przeniósł się do Gdańska, gdzie był jednym z organizatorów Akademii Lekarskiej. Należał do założycieli Kliniki Chorób Zakaźnych, którą kierował do stycznia 1948. Równolegle stał na czele I Kliniki Chorób Wewnętrznych, udzielał się w Polskim Towarzystwie Kardiologicznym. Od 1948 skupił się na pracy naukowej.
Od 1935 był mężem Janiny Fitaszewskiej (1904–1980). Jego córką była dr Ewa Wszelaki-Lass (1936–2018), ginekologNekrolog Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego [dostęp 2018-12-18]., a wnukiem był Piotr Lass, specjalista w zakresie medycyny nuklearnej, profesor nauk medycznych, dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu Akademii Medycznej w Gdańsku i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w latach 2006–2016.
Zmarł nagle 14 stycznia 1956, pochowany 18 stycznia 1956 na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów-1-16).
Dorobek lekarski Ogłosił 35 prac naukowych, podręczników medycznych dot. bakteriologii i chorób wewnętrznych. „Ostre choroby zakaźne” V tomów (wyd. 1952) „Zarys kliniki chorób zakaźnych” (wyd. 1957)
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”., 25 lutego 1939 „za zasługi na polu pracy społecznej”.) Medal Niepodległości (16 marca 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (18 lipca 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 18 lipca 1955 r. nr 0/1208 - na wniosek Ministra Zdrowia. Odznaka honorowa „Za walkę o szkołę polską” Źródło:.
Przypisy
Linki zewnętrzne
. „Szpitale polowe Rejonu „Helenów”” Szpitale polowe 1944.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie izb lekarskich II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za walkę o szkołę polską” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy kardiolodzy Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1956