W 1945 przeniósł się do Gdańska, gdzie był jednym z organizatorów Akademii Lekarskiej. Należał do założycieli Kliniki Chorób Zakaźnych, którą kierował do stycznia 1948. Równolegle stał na czele I Kliniki Chorób Wewnętrznych, udzielał się w Polskim Towarzystwie Kardiologicznym. Od 1948 skupił się na pracy naukowej.

Od 1935 był mężem Janiny Fitaszewskiej (1904–1980). Jego córką była dr Ewa Wszelaki-Lass (1936–2018), ginekologNekrolog Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego [dostęp 2018-12-18]., a wnukiem był Piotr Lass, specjalista w zakresie medycyny nuklearnej, profesor nauk medycznych, dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu Akademii Medycznej w Gdańsku i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego w latach 2006–2016.

Zmarł nagle 14 stycznia 1956, pochowany 18 stycznia 1956 na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów-1-16).

Dorobek lekarski Ogłosił 35 prac naukowych, podręczników medycznych dot. bakteriologii i chorób wewnętrznych. „Ostre choroby zakaźne” V tomów (wyd. 1952) „Zarys kliniki chorób zakaźnych” (wyd. 1957)