Jan Jarmołowicz (ur. ok. 1883, zm. 8 października 1944) – polski prawnik, sędzia Najwyższego Trybunału Administracyjnego w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Na podstawie przepisów tymczasowych o urządzeniu sądownictwa w Królestwie Polskim został mianowany i 1 września 1917 objął stanowisko sędziego śledczego Sądu Okręgowego w Warszawie, z którego na własną prośbę w styczniu 1920 został zwolniony. W latach 20. XX w. pełnił funkcję Komisarza Rządu na m.st. WarszawęM.P. z 1924 r. nr 192, poz. 594 „za pełną poświęcenia i z narażeniem życia niesioną pomoc ofiarom wybuchu w Cytadeli warszawskiej w dniu 13 października 1923 r. oraz za ratowanie zagrożonego mienia państwowego” - jako Jan Jarmułowicz..
W latach 30. XX w. był sędzią Najwyższego Trybunału Administracyjnego „za zasługi na polu pracy w sądownictwie”..
Zamieszkiwał w kamienicy przy ulicy Kapucyńskiej 3 w WarszawieKsiążka telefoniczna. (w tym samym budynku mieszkał inny sędzia NTA, Wacław Borkowski).
Zmarł 8 października 1944Informacja podana na nagrobku Jana Jarmołowicza.. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera Klin-11-2).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) Złoty Krzyż Zasługi (10 sierpnia 1924)
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Sędziowie Najwyższego Trybunału Administracyjnego Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1944