Grupa „Stryj” (odcinek „Stanisławów”, grupa gen. Dembińskiego) – grupa taktyczna Wojska Polskiego improwizowana w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku.
Historia Grupy „Stryj” 10 września 1939 roku w Łucku minister spraw wojskowych, generał dywizji Tadeusz Kasprzycki polecił dowódcy Taborów i szefowi Remontu Ministerstwa Spraw Wojskowych, generałowi brygady Stefanowi Dembińskiemu zorganizowanie odcinka „Stanisławów”, od Dniestru do Sławska. Wieczorem, w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, generał broni Kazimierz Sosnkowski sprecyzował zadanie dla generała Dembińskiego, który miał zamknąć kierunek Stryj – Stanisławów dla osłony połączeń z RumuniąRyszard Dalecki, Armia „Karpaty” ..., s. 167.. Od 12 do 17 września Kwatera Główna Grupy „Stryj” znajdowała się we wsi Bereźnica.
17 września 1939 roku, po agresji ZSRR na Polskę Grupa otrzymała rozkaz odwrotu na Węgry. Tego samego dnia Grupa wyszła z podporządkowania dowódcy Okręgu Korpusu Nr X. Grupa liczyła wówczas 7965 żołnierzy w tym 301 oficerów, 182 podchorążych, 1016 podoficerów i 6466 szeregowcówRyszard Dalecki, Armia „Karpaty” ..., s. 366..
21 września 1939 roku na południe od wsi Klimiec pozostałości Grupy „Stryj” przekroczyły granicę polsko-węgierskąRyszard Dalecki, Armia „Karpaty” ..., s. 370-371.. Następnego dnia po południu Grupa zebrała się w koszarach w Mukaczewie. Tam 23 września 1939 roku Grupa została rozbrojona. Dzień później Grupa „Stryj” przestała istnieć. Szeregowcy, z dwoma oficerami na każdą kompanię, zostali skierowani do obozów internowanych. Podobnie oficerowie młodsi, natomiast oficerowie sztabowi zostali skierowani do Balatonföldvár. Generał Dembiński z majorem Kamionką i rotmistrzem Sałaszem udał się do Budapesztu „dla zorganizowania, w porozumieniu z naczelnymi władzami węgierskimi, Inspektoratu Obozów Internowanych Żołnierzy Polskich”Władysław Dec, Narwik i Falaise, s. 12..
Organizacja Grupy „Stryj” thumb|180px|Tadeusz Brąglewicz (przed 1934) Dowództwo Grupy „Stryj” Pułk „Szeląg” – ppłk Józef Szeląg (zastępca dowódcy 49 pp) Pułk „Brąglewicz” – ppłk Tadeusz Brąglewicz (dowódca Ośrodka Zapasowego 11 Karpackiej Dywizji Piechoty) Pułk Obrony Narodowej – mjr Władysław Welz (dowódca Stanisławowskiego Batalionu ON) Grupa „Drohobycz” – ppłk Ludwik Dudek Improwizowany Pułk Ośrodka Zapasowego 21 Dywizji Piechoty Górskiej – ppłk Zygmunt Bezeg dowódca batalionu – kpt. piech. Józef V Lewandowski Pułk Marszowy Podolskiej Brygady Kawalerii – ppłk Włodzimierz Gilewski Oddział Policji Państwowej – ppłk Karol Wisłouch Oddział Rozpoznawczy – por. Alojzy Bukowski
Obsada personalna Dowództwa Grupy „Stryj” dowódca grupy – gen. bryg. Stefan Jacek Dembiński, zastępca dowódcy grupy – płk dypl. piech. Witold Wartha, oficer do zleceń – rtm. rez. Kazimierz Barwicki, szef sztabu – mjr dypl. kaw. Wacław Kamionko, oficer operacyjny – rtm. Stanisław Alexandrowicz, oficer informacyjny – mjr Witold Świda, kwatermistrz – mjr dypl. piech. Władysław Dec, dowódca saperów – ppłk sap. Jan Wańkowicz, dowódca łączności – kpt. Julian Winiarz, szef służby duszpasterskiej – ks. kapelan Wojciech Wróbel, komendant Kwatery Głównej – rtm. Zygmunt SałaszRyszard Dalecki, Armia „Karpaty” ..., s. 169, 388. W pracy nazwisko rotmistrza Zygmunta Sałasza podano w brzmieniu „Solarz”..
Przypisy
Bibliografia Ryszard Dalecki, Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r., Krajowa Agencja Wydawnicza, Rzeszów 1989, wyd. II, . Władysław Dec, Narwik i Falaise, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1958.
Kategoria:Piechota II Rzeczypospolitej Kategoria:Improwizowane grupy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Stryju Kategoria:Polskie grupy operacyjne i taktyczne utworzone w 1939 Kategoria:Polskie grupy taktyczne i operacyjne rozwiązane w 1939