Alfredo Escalera (ur. 21 marca 1952 w Carolinie) – portorykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii junior lekkiej.
Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1970. Wygrywał zdecydowaną większość pojedynków, choć m.in. w 1971 pokonał go Edwin Viruet. W 1974 pokonał przez dyskwalifikację byłego mistrza świata w kategorii junior lekkiej (superpiórkowej) Ricardo Arredondo.
5 lipca 1975 w Mito Escalera został mistrzem świata w wadze junior lekkiej organizacji WBC po znokautowaniu w 2. rundzie obrońcy tytułu Kuniakiego Shibaty.
W obronie tytułu Escalera stoczył jeden remisowy i dziewięć zwycięskich pojedynków: DataMiejsceOponentWynikŹródło Caracas Leonel Hernández remis Oslo Svein Erik Paulsen techniczny nokaut w 9. rundzie San Juan José Fernández techniczny nokaut w 13. rundzie Nara Buzzsaw Yamabe techniczny nokaut w 6. rundzie Nara Buzzsaw Yamabe wygrana na punkty San Juan Ray Lunny III techniczny nokaut w 12. rundzie Filadelfia Tyrone Everett wygrana na punkty San Juan Ronnie McGarvey techniczny nokaut w 6. rundzie Landover Carlos Becerril nokaut w 8. rundzie San Juan Sigfrido Rodríguez wygrana na punkty
Kolejna obrona tytułu była nieudana. 28 stycznia 1978 w Bayamón Escalera zmierzył się z byłym mistrzem świata w kategorii piórkowej Alexisem Argüello. Walka przeszła do historii jako Krwawa bitwa w Bayamón. Sędziował ją Arthur Mercante, który określił walkę jako najbardziej brutalną, jaka kiedykolwiek widział. Escalera miał uszkodzony nos, usta i uszy, ale prowadził na punkty, zanim nie został znokautowany w 13. rundzie. Argüello zwyciężył również w pojedynku rewanżowym 4 lutego 1979 w Rimini, wygrywając przez techniczny nokaut w 13. rundzie.
Escalera pauzował w 1980, ale w latach 1981-1983 stoczył jeszcze 15 walk, przeważnie je wygrywając. Zakończył karierę w 1983.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Portorykańscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi superpiórkowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Carolinie (Portoryko)