Cyjon (Cuon) – rodzaj drapieżnych ssaków z rodziny psowatych (Canidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje jeden gatunek występujący w Azji.
Morfologia Długość ciała 88–135,5 cm, długość ogona 32–50 cm; masa ciała samic 10–13 kg, samców 15–20 kg (dotyczy gatunku występującego współcześnie).
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1838 roku etnolog i przyrodnik Brian Houghton Hodgson w artykule poświęconym nepalskim ssakom opublikowanym na łamach Annals of natural history. Na gatunek typowy Hodgson wyznaczył (oryginalne oznaczenie) cyjona rudego (C. alpinus).
Etymologia Cuon (Cyon): kuōn, κυνος kunos ‘pies’. Chrysaeus: gr. χρυσεος khruseos ‘złoty’, od χρυσος khrusos ‘złoto’. Gatunek typowy: Smith wymienił kilka gatunków – Canis dukhunensis (= Canis alpinus ), Canis javanicus (= Canis alpinus ), Canis primaevus (= Canis alpinus ), Canis familiaris var. sumatrensisPodgatunek C. alpinus. , Chryseus scylax (= Canis alpinus ), Chryseus ceylonicus (= Canis ceilonicus (nomen dubium), Chryseus pahariah (= Canis familiaris ) i Chrysæus australiæ (= Canis familiaris ) – nie wskazując gatunku typowego; typ nomenklatoryczny (późniejsze oznaczenie) – Canis dukhunensis (= Canis alpinus ). Primoevus (Primaevus): „młody, młodociany”. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Primoevus buansu (= Canis alpinus ). Anurocyon: gr. negatywny przedrostek αν an; ουρα oura ‘ogon’; κυων kuōn, κυνος kunos ‘pies’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Anurocyon clamitans (= Canis alpinus ). Crassicuon: ‘gruby’; rodzaj Cuon . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Cyon antiquus (= Canis alpinus ). Semicuon: łac. semi- ‘pół-’, od semis, semissis ‘połowa’, od as, assis ‘cały’; rodzaj Cuon . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Cuon europaeus (= Canis alpinus )
Podział systematyczny Takson siostrzany w stosunku do Lycaon. Do rodzaju należy jeden współcześnie żyjący gatunek: Cuon alpinus – cyjon rudy
Opisano również gatunki wymarłe z plejstocenu Azji: Cuon nischneudensis Cuon simplicidens .
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Psowate