Marian Strzelecki (ur. 26 czerwca 1895 w Buturlinowce, zm. 15 kwietnia 1946 w Komorowie) – polski działacz sportowy i dziennikarz, redaktor naczelny Przeglądu Sportowego (1931–1939).
Życiorys thumb|Grób Mariana Strzeleckiego na cmentarzu Powązkowskim Od 1906 mieszkał z rodziną w Łodzi. W 1912 organizował drużyny szkolne przy Łódzkim Klubie Sportowym. W czasie I wojny światowej był studentem Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie, którą ukończył w 1918. Od 1915 był członkiem Polonii Warszawa, redagował prasowy organ klubu Echo (1916–1917). W 1918 był członkiem komitetu organizacyjnego warszawskiego Akademickiego Związku Sportowego, jesienią tegoż roku wszedł w skład komitetu redakcyjnego pisma Sport Polski.
W latach 1918–1921 służył w Wojsku Polskim, m.in. w szeregach 36 pułku piechoty Legii Akademickiej walczył w obronie Lwowa, następnie przebywał na Śląsku, brał udział w akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku i III powstaniu śląskim, został odznaczony Krzyżem Walecznych. W latach 1920–1921 współpracował z wydawanym w Bytomiu pismem Sportowiec.
W 1921 uczestniczył w barwach Polonii w rozgrywkach o mistrzostwo Polski, wystąpił w czterech spotkaniach, co dało mu tytuł wicemistrza Polski. Działaczem Polonii pozostawał do 1925. Od 1921 do 1939 współpracował z Kurjerem Warszawskim. W 1923 jako sędzia piłkarski prowadził mecze o mistrzostwo Polski. W latach 1923–1924 był sekretarzem, a w latach 1924–1925 członkiem zarządu Polskiego Komitetu Igrzysk Olimpijskich. W 1925 należał do założycieli Polskiego Kolegium Sędziów (piłkarskich).
W 1924 był redaktorem okręgowym warszawskim tygodnika „Stadjon”. W 1925 został zastępcą redaktora naczelnego przeniesionego z Krakowa do Warszawy Przeglądu Sportowego, w grudniu 1931 został redaktorem naczelnym tego pisma. W latach 1935–1939 był prezesem Oddziału Warszawskiego Związku Dziennikarzy i Publicystów Sportowych RP. W 1936 opublikował powieść Wielka gra (z Aleksandrem Rekszą). W 1937 otrzymał nagrodę dziennikarską Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego za całokształt twórczości.
W czasie II wojny światowej pracował w organizacjach opieki społecznej.
Po wojnie kierował działem sportowym redakcji Rzeczypospolitej, czynił też starania o reaktywację Przeglądu Sportowego, ponowne objęcie funkcji redaktora naczelnego uniemożliwiła mu przedwczesna śmierć.
Zmarł w Komorowie k. Warszawy, spoczął na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 226-5-3,4).
Jego bratankiem był Edward Strzelecki, redaktor naczelny Przeglądu Sportowego w latach 1951–1970.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Przypisy
Bibliografia Bogdan Tuszyński, Sprintem przez prasę sportową, wyd. MON, Warszawa 1975, według indeksu. Michał Słoniewski, Zarys działalności polskiego ruchu olimpijskiego w latach 1919–1939, Warszawa 1989 (tam biogram, s. 122). Andrzej Gowarzewski, Polonia, Warszawianka, Gwardia. Prawdziwa historia trzech klubów, Katowice 2003 (tam biogram, s. 267). Bogdan Tuszyński, Bardowie sportu, Warszawa 2009 (tam biogram, s. 149).
Kategoria:Dziennikarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze sportowi Kategoria:Polscy dziennikarze sportowi Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1946