Pistolet Maszynowy Modułowy (PMM) – polski prototyp pistoletu maszynowego klasy PDW, rozwijany w latach 2003 – 2005.
Historia PMM został skonstruowany przez kapitana Andrzeja Wróblewskiego z WITU w Zielonce. Prototyp wykonano w Fabryce Broni w Radomiu. Prace rozpoczęły się ok. 2003 roku W celu przyspieszenia prac prototyp strzelał amunicją 9 × 19 mm Parabellum, jednak docelowo miały powstać także wersje kalibru .40 S&W, 5,7 × 28 mm i 4,6 × 30 mm.
Pierwsza prezentacja broni miała miejsce na warszawskich targach Expoltech wiosną 2005 roku. Prezentowany prototyp miał rękojeść przeładowania po prawej stronie komory zamkowej i składaną, wysuwaną kolbę.
We wrześniu 2005 roku w czasie XIII MSPO w Kielcach zaprezentowano nową wersję PMM z komorą zamkową frezowaną z tworzywa sztucznego i plastikową kolbą składaną na prawy bok komory zamkowej (dzięki odpowiedniemu kształtowi kolby możliwe było strzelanie z kolba złożoną). Zmiana konstrukcji kolby spowodowała przeniesienie rękojeści przeładowania na lewy bok komory zamkowej. Prezentowane w czasie MSPO prototypy nie posiadały mechanicznych przyrządów celowniczych, a zamiast nich zastosowano szynę Picatinny ciągnącą się przez całą długość komory zamkowej. Prezentowane egzemplarze PMM miały zamocowane na niej celowniki kolimatorowe Zeiss Z-Point (egzemplarz prezentowany na stoisku WITU) i Eotech (egzemplarz prezentowany na stoisku Fabryki Broni „Łucznik”).
Konstrukcja Pistolet maszynowy PMM działa na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Opóźnienie otwarcia zamka zapewnia hydrauliczny lub pneumatyczny opóźniacz (testowane były oba rozwiązania).
PMM