thumb|Pieczęć Odona IV Odo IV fr. Eudes IV (ur. 1295, zm. 3 kwietnia 1349) – książę Burgundii od 1315 z dynastii burgundzkiej, hrabia Burgundii i hrabia Artois jako mąż Joanny III w latach 1330-1347.
Życiorys Urodził się w 1295 jako syn księcia burgundzkiego Roberta II i królewny francuskiej Agnieszki, córki Ludwika IX Świętego. Miał 9 rodzeństwa: Jana (zmarłego w dzieciństwie), Małgorzatę (zmarłą w dzieciństwie), Hugona, Małgorzatę (królową Francji i Nawarry), Blankę (hrabinę Sabaudii), Roberta, Joannę Kulawą (królową Francji), Marię (hrabinę de Bar) oraz Ludwika (tytularnego króla Tesalonik, męża księżnej Achai Matyldy).
Odo odziedziczył tron burgundzki w maju 1315 po śmierci swego brata Hugo V. W 1316, po śmierci kolejnego z braci - Ludwika - odziedziczył roszczenia do Królestwa Tesalonik, jednak w 1321 sprzedał je księciu Tarentu Filipowi I.
W 1316 po śmierci jedynego syna Ludwika Kłótliwego Jana Pogrobowca nastąpił kryzys sukcesyjny we Francji i w Nawarrze. Roszczenia do korony zgłosił Filip Wysoki, stryj i regent zmarłego króla. Odo wystąpił jako reprezentant interesów jedynej córki swojej siostry Małgorzaty i Ludwika X Kłótliwego Joanny Małej, której prawa zostały odrzucone ze względu na prawo salickie oraz skandal w wieży Nesle. Książę wnioskował o uznanie go regentem na czas niepełnoletności Joanny, jednak ostateczne to Filip koronował się na króla w styczniu 1317.
W 1318 został pasowany na rycerza.
18 czerwca 1318 poślubił najstarszą córkę króla Francji i Nawarry Filipa Wysokiego i Joanny Burgundzkiej Joannę. Z tego małżeństwa pochodziło kilkoro dzieci, jednak tylko syn Filip przeżył dzieciństwo. Małżeństwo to było zwieńczeniem konfliktu pomiędzy królem a księciem. W 1330 jego żona odziedziczyła hrabstwo Artois i hrabstwo Burgundii, jednak to Odo sprawował realne rządy.
W 1328 po śmierci Karola Pięknego nastąpił kolejny spór o sukcesję. Królem Francji został szwagier Oda Filip VI Walezjusz (mąż Joanny Kulawej) a królestwo Nawarry przypadło Joannie Małej. Odo stał lojalnie w trudnym okresie wojny stuletniej po stronie króla Francji; był jednym z najpotężniejszych ludzi na dworze. Bronił Artois i pokonał ligę baronów z hrabstwa Burgundii opowiadających się za przejęciem tronu francuskiego przez króla angielskiego Edwarda III.
Odo dzięki różnym reformom instytucjonalnym oraz zakupowi zamków zdołał wzmocnić władzę książęcą w swych włościach. Założył kartuzję w Beaune. Zmarł wskutek upadku z konia. Za życia postanowił, że jego szczątki mają spocząć w Cîteaux, serce w kartuzach w Beaune a wnętrzności w kaplicy w Dijon.
Ponieważ jego syn Filip zmarł przed jego śmiercią (w 1346) następcą został jego wnuk Filip I z Rouvres.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ofiary wypadków w jeździe konnej Kategoria:Władcy Burgundii Kategoria:Dynastia burgundzka Kategoria:Urodzeni w 1295 Kategoria:Zmarli w 1349