W 1316 po śmierci jedynego syna Ludwika Kłótliwego Jana Pogrobowca nastąpił kryzys sukcesyjny we Francji i w Nawarrze. Roszczenia do korony zgłosił Filip Wysoki, stryj i regent zmarłego króla. Odo wystąpił jako reprezentant interesów jedynej córki swojej siostry Małgorzaty i Ludwika X Kłótliwego Joanny Małej, której prawa zostały odrzucone ze względu na prawo salickie oraz skandal w wieży Nesle. Książę wnioskował o uznanie go regentem na czas niepełnoletności Joanny, jednak ostateczne to Filip koronował się na króla w styczniu 1317.
W 1318 został pasowany na rycerza.
18 czerwca 1318 poślubił najstarszą córkę króla Francji i Nawarry Filipa Wysokiego i Joanny Burgundzkiej Joannę. Z tego małżeństwa pochodziło kilkoro dzieci, jednak tylko syn Filip przeżył dzieciństwo. Małżeństwo to było zwieńczeniem konfliktu pomiędzy królem a księciem. W 1330 jego żona odziedziczyła hrabstwo Artois i hrabstwo Burgundii, jednak to Odo sprawował realne rządy.